W zadaniach z normami EURO kluczowe jest to, że nie ocenia się tylko jednego składnika spalin. Dla silnika wysokoprężnego porównuje się kilka wskaźników emisji (w tym m.in. CO, NOx, PM oraz w niektórych zestawieniach HC i/lub HC+NOx) z wartościami granicznymi podanymi w tabeli.
Zwrot "spełniającej co najwyżej normę" oznacza, że wybieramy najwyższą normę, do której pojazd jeszcze się kwalifikuje, ale bez "awansowania" do normy ostrzejszej, jeśli choć jeden parametr jej nie spełnia. W praktyce działa tu zasada: o klasyfikacji decyduje najgorszy (najbardziej ograniczający) parametr. Innymi słowy: aby uznać, że pojazd spełnia daną normę, musi spełnić limity dla wszystkich składników wymaganych w tabeli dla tej normy.
Jak rozwiązać zadanie krok po kroku:
- Odczytaj z tabeli dopuszczalne wartości dla kolejnych norm EURO dla silników ZS.
- Dla każdej normy sprawdź osobno: czy CO mieści się w limicie, czy NOx mieści się w limicie, czy PM mieści się w limicie, oraz analogicznie dla HC i/lub HC+NOx (zgodnie z tym, co pokazuje tabela).
- Jeżeli choć jeden składnik przekracza limit danej normy, to pojazd tej normy nie spełnia.
- Wybierz normę, która jest jeszcze spełniona, ale kolejna ostrzejsza już nie.
Dlatego odpowiedź "EURO 4" jest poprawna: z porównania zestawu wyników z progami w tabeli wynika, że pojazd nie spełnia wymagań ostrzejszych, ale spełnia wymagania odpowiadające EURO 4.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe w logice tego zadania:
- "EURO 3" oznaczałaby, że już limity EURO 4 nie są spełnione, co byłoby sprzeczne z porównaniem do tabeli.
- "EURO 5" oraz "EURO 6" to normy ostrzejsze; aby je wskazać, wszystkie podane składniki musiałyby mieścić się w niższych progach z tabeli. W zadaniu nie zachodzi spełnienie kompletu limitów dla tych norm.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj wszystkie składniki emisji, a nie tylko ten, który najbardziej "rzuca się w oczy". Najczęstszy błąd to wybór zbyt wysokiej normy bez upewnienia się, że każdy parametr spełnia limit.
