Zapora przeciwwybuchowa jest zabezpieczeniem mającym ograniczyć rozwój wybuchu (zwłaszcza pyłu) w wyrobisku. Jej skuteczność zależy m.in. od tego, czy w momencie zadziałania powstanie odpowiednia "kurtyna" wody, która:
- rozpyla się w strumieniu gazów powybuchowych,
- pochłania energię (chłodzenie i zwilżanie),
- zmniejsza intensywność płomienia i osłabia falę ciśnienia.
Dlatego wymagania podaje się w przeliczeniu na 1 m2 przekroju wyrobiska w świetle obudowy – im większy przekrój, tym większa ilość wody jest potrzebna, aby uzyskać porównywalny efekt w całym świetle wyrobiska.
Odpowiedź "200 dm3 wody" wskazuje wymaganą wartość minimalną. Pozostałe propozycje ilustrują typowe rozbieżności:
- "100 dm3 wody" jest zbyt małą ilością jak na poziom minimalny – wybór takiej wartości zwykle wynika z niedoszacowania wpływu przekroju wyrobiska lub błędnego utożsamienia objętości z "ilością na zaporę".
- "300 dm3 wody" oraz "400 dm3 wody" mogą brzmieć "bezpieczniej", ale pytanie dotyczy progu nie mniej niż, czyli wartości granicznej, a nie zalecenia zwiększania zapasu.
W rozwiązywaniu takich zadań na egzaminie warto zawsze podkreślić w treści dwa elementy: (1) czy pytanie dotyczy minimum, czy wartości typowej; (2) do jakiej jednostki odniesienia podano wymóg (tu: 1 m2 przekroju).