W ocenie, czy pomieszczenie stałej pracy spełnia wymagania BHP dotyczące przestrzeni, kluczowe jest rozróżnienie kubatury całkowitej i wolnej objętości. Przepis odnosi się do wolnej objętości, czyli tej części kubatury, która pozostaje po odjęciu objętości zajętej przez maszyny, urządzenia, regały i inny sprzęt.
Krok 1: oblicz wolną objętość pomieszczenia
Całkowita kubatura: 140 m³
Objętość zajęta przez maszyny i regały: 75 m³
Wolna objętość = 140 − 75 = 65 m³
Krok 2: przelicz wolną objętość na jednego pracownika
W pomieszczeniu pracuje jednocześnie 3 pracowników, więc:
65 m³ / 3 = 21,67 m³ na osobę (po zaokrągleniu).
Krok 3: porównaj z wymaganiem minimalnym
Wymaganie minimalne: 13 m³ wolnej objętości na pracownika.
Otrzymany wynik 21,67 m³/os. jest większy od 13 m³/os., więc warunek wolnej objętości jest spełniony.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "jest niedostateczna" – byłoby prawdą tylko wtedy, gdy wolna objętość na osobę spadła poniżej wymaganego minimum. Tu przekracza minimum znacząco.
- "jest za mała o 26 m³" – taka różnica nie wynika z żadnego poprawnego porównania. Minimalna łączna wolna objętość dla 3 osób przy progu 13 m³/os. to 39 m³, a dostępna wolna objętość wynosi 65 m³, więc nie ma "braku", tylko zapas.
- "nie spełnia wymogów rozporządzenia" – w zakresie wolnej objętości wynik spełnia wymaganie. (W praktyce BHP ocenia się także wolną powierzchnię podłogi, ale w tym zadaniu nie podano danych o m², więc rozstrzygnięcie dotyczy wskazanego kryterium kubatury/wolnej objętości.)
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw odejmij objętość zajętą przez wyposażenie, a dopiero potem dziel przez liczbę osób pracujących jednocześnie. To najczęstsze miejsce popełniania błędu.
