Funkcja G90 jest powszechnie kojarzona z programowaniem absolutnym. W trybie absolutnym każda współrzędna X/Y/Z (oraz inne osie) jest liczona od ustalonego zera detalu w wybranym układzie współrzędnych. Oznacza to, że ta sama wartość współrzędnej zawsze wskazuje to samo miejsce w przestrzeni roboczej – niezależnie od tego, skąd narzędzie przyjechało.
To przeciwieństwo programowania przyrostowego, w którym współrzędne opisują przemieszczenie względem poprzedniego punktu (często kojarzone z funkcją G91). Na egzaminie ważne jest rozumienie skutków praktycznych:
- w absolutnym łatwiej kontrolować pozycje i weryfikować program "po linijce",
- w przyrostowym łatwiej opisywać powtarzalne kroki (np. przesunięcia o stały przyrost), ale rośnie ryzyko kumulacji błędów przy pomyłce w jednym bloku.
Odpowiedź "cykl obróbczy" jest niepoprawna, ponieważ cykle obróbcze są zwykle osobnymi funkcjami/cyklami (często z dodatkowymi parametrami) i nie wynikają z samego przełączenia trybu wymiarowania.
Odpowiedzi "ustawienie stałej prędkości skrawania" oraz "ustawienie stałej prędkości obrotowej wrzeciona" dotyczą zagadnień sterowania prędkością (CSS i stałe obroty), a nie sposobu podawania współrzędnych. To inna grupa funkcji niż przełączanie absolutne/przyrostowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się pytanie o "programowanie absolutne/przyrostowe" lub "odniesienie do zera", to szukasz właśnie kodów trybu wymiarowania, a nie cykli ani parametrów skrawania.
