W geodezji terenowej kluczowe jest rozróżnienie, jakiego typu obserwacje są zapisywane w danym dzienniku. Dziennik przeznaczony do pomiaru kątów w tachimetrii (lub w klasycznych pomiarach kierunków) służy przede wszystkim do rejestracji kierunków i kątów w płaszczyźnie poziomej, czyli kątów poziomych. To na ich podstawie wykonuje się m.in. orientację stanowiska, wyznacza kierunki na punkty celowe oraz oblicza kąty między tymi kierunkami.
Odpowiedź "poziomych." jest właściwa, ponieważ odpowiada typowej funkcji dziennika obserwacji kątowych: zapisuje się w nim dane potrzebne do wyznaczania relacji kierunkowych w planie (w poziomie). W praktyce są to odczyty na kołach/kodach instrumentu, zestawienia serii, ewentualnie różnice kierunków prowadzące do kąta poziomego.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują:
- "pionowych." – kąty pionowe (np. do obliczeń wysokościowych lub redukcji na poziom) mają inną rolę obliczeniową i często są zapisywane w rubrykach/arkuszach związanych z obserwacjami pionowymi. Sam fakt, że tachimetr mierzy także kąty pionowe, nie oznacza, że każdy dziennik "kątowy" dotyczy pionu.
- "pionowych w tachimetrii." – dopisek o tachimetrii nie rozwiązuje problemu: dziennik, który jest rozpoznawany jako dziennik kątów poziomych, nadal służy do zapisu obserwacji w poziomie. W tachimetrii występują różne rodzaje zapisów (kąty poziome, pionowe, odległości), ale nie każdy formularz obejmuje je w tej samej części.
- "poziomych w niwelacji punktów rozproszonych." – niwelacja jest metodą wyznaczania różnic wysokości i opiera się na odczytach na łatach oraz stanowiskach niwelatora, a nie na pomiarze kątów poziomych. Połączenie "kąty poziome" z "niwelacją" jest typowym przykładem mylenia działów pomiarów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w dzienniku widzisz układ kojarzący się z kierunkami na punkty i ich zestawieniem do kąta w planie, najczęściej chodzi o kąty poziome. Jeśli dominują elementy wysokościowe (odczyty wstecz/przód, przewyższenia), to jest to raczej dokumentacja niwelacyjna.
