W zadaniu kluczowe jest rozpoznanie, w jakim systemie miary kątowej zapisano wyniki w dzienniku. W geodezji spotyka się:
- system stopniowy (DMS): 360° w pełnym kącie, a minuty i sekundy mają podstawę 60 (0–59),
- system gradowy: 400g w pełnym kącie, a setne części mają podstawę 100 (0–99): 1g = 100c, 1c = 100cc.
W przedstawionym dzienniku nagłówek kolumny z kątem pionowym zawiera zależności z_I = O_I oraz z_II = 400g − O_II. Sam zapis 400g jednoznacznie wskazuje, że pomiary prowadzone są w gradach, a nie w stopniach.
Skoro w kolumnie 7 trzeba wpisać kąt pionowy, to dla położenia I obowiązuje prosty związek z_I = O_I, czyli wpis w tej części kolumny 7 jest równy średniemu odczytowi z I położenia lunety. Zatem prawidłowy zapis musi mieć postać g c cc, np. 85g 73c 80cc.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 314g 24c 20cc oraz 314g 24c 10cc to wartości odpowiadające odczytom z II położenia (związane z O_II), a nie poszukiwanej wartości w miejscu znaków zapytania dla z_I.
- 85g 73c 70cc ma prawidłowy format gradowy, ale różni się od właściwego średniego odczytu o 10cc, czyli nie spełnia warunku zgodności z odczytem średnim dla I położenia.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy w dzienniku pojawia się 360 czy 400. To najszybszy sposób, by uniknąć pomylenia stopni z gradami i błędnego zapisu jednostek.
