Poprawna jest odpowiedź: "pętla warunkowa, która może nie wykonać się ani razu, jeżeli jej warunek będzie od początku nieprawdziwy."
Taki opis dotyczy konstrukcji, w której sprawdzenie warunku następuje przed wykonaniem treści pętli (tzw. warunek "na wejściu"). Mechanizm jest prosty: najpierw ocenia się warunek logiczny, a dopiero gdy jest prawdziwy, wykonywany jest blok instrukcji i następuje kolejna iteracja. Jeśli więc już na starcie warunek jest fałszywy, program pomija całe ciało pętli, co daje liczbę wykonań równą zero.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "pętla licznikowa." – pętla licznikowa (najczęściej utożsamiana z konstrukcją typu for) jest rozpoznawana po typowym schemacie: inicjalizacja licznika, warunek końca i modyfikacja licznika. Sam fakt istnienia warunku nie przesądza, że to pętla licznikowa.
- "pętla warunkowa, która wykona zawsze co najmniej jeden przebieg." – to opis pętli z warunkiem sprawdzanym po wykonaniu bloku (warunek "na wyjściu"). W takiej konstrukcji blok wykona się przynajmniej raz, bo dopiero potem sprawdzany jest warunek kontynuacji.
- "instrukcja warunkowa." – instrukcja warunkowa (np. konstrukcja typu if) wybiera jednorazowo ścieżkę wykonania zależnie od warunku i nie tworzy wielokrotnych iteracji. Pętla natomiast z definicji służy do powtarzania bloku.
Wskazówka egzaminacyjna: aby szybko rozróżnić typ, odpowiedz sobie na pytanie: czy warunek jest sprawdzany przed pierwszym wykonaniem bloku? Jeśli tak, pętla może wykonać się zero razy.