Manualny drenaż limfatyczny opiera się na zasadzie przygotowania drogi odpływu chłonki zanim podejmie się pracę w obszarze obrzęku. Dlatego postępowanie rozpoczyna się od tzw. opracowania centralnego (przygotowanie głównych dróg chłonnych i dużych spływów), a następnie przechodzi do najbardziej proksymalnych węzłów i kolektorów właściwych dla danej kończyny.
W przypadku obrzęku pourazowego stawu skokowego (kończyna dolna) kolejnym logicznym etapem po opracowaniu centralnym jest masaż okolicy pachwiny, ponieważ znajdują się tam węzły chłonne pachwinowe – kluczowa "brama" odpływu chłonki z kończyny dolnej. Udrożnienie tej okolicy ułatwia późniejszy przesuw płynu tkankowego z bardziej dystalnych części nogi w kierunku proksymalnym.
- Pachwina – prawidłowo: przygotowuje proksymalną stację odpływu, co zmniejsza ryzyko "przepychania" płynu do obszarów już przeciążonych.
- Stopa – nie jako kolejny etap: rozpoczęcie zbyt dystalnie może być nieskuteczne, bo nie ma przygotowanej drogi odpływu ku górze.
- Podudzie – nie jako pierwszy odcinek po centralnym: jest bliżej obrzęku, ale nadal wymaga wcześniejszego opracowania węzłów pachwinowych, aby zapewnić odpływ.
- Udo – bywa opracowywane w dalszej kolejności, jednak po centralnym standardowo najpierw "otwiera się" okolice pachwinowe, a dopiero potem pracuje na kolejnych segmentach (proksymalno-dystalnie w przygotowaniu i następnie w kierunku ewakuacji).
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się "po opracowaniu centralnym", zwykle szukasz odpowiedzi wskazującej najbliższe proksymalne węzły chłonne dla danej okolicy (dla kończyny dolnej: pachwina), a nie miejsca największego obrzęku.
