Po rozpoznaniu u pracownika choroby zawodowej nacisk kładzie się na działania BHP po stronie pracodawcy, czyli takie, które mają ograniczyć narażenie oraz zapobiec kolejnym zachorowaniom. Dlatego poprawna jest odpowiedź: "niezwłocznego wypłacenia pracownikowi odszkodowania" – sama wypłata świadczeń pieniężnych nie jest standardowo prostym, natychmiastowym obowiązkiem pracodawcy wynikającym wyłącznie z faktu rozpoznania choroby.
Obowiązki pracodawcy po rozpoznaniu choroby zawodowej mają przede wszystkim charakter:
- wyjaśniający i oceniający – należy ustalić przyczyny powstania choroby oraz charakter i rozmiar zagrożenia. To pozwala zidentyfikować, co w środowisku pracy doprowadziło do narażenia.
- zapobiegawczy – trzeba przystąpić do usunięcia czynników powodujących zachorowanie i wdrożyć inne niezbędne środki zapobiegawcze. To może obejmować zmiany technologii, organizacji pracy, wentylacji, hermetyzacji, środków ochrony zbiorowej i indywidualnej.
- organizacyjno-zdrowotny – należy zapewnić realizację zaleceń lekarskich, czyli tak zorganizować pracę, by pracownik nie był dalej narażany w sposób sprzeczny z zaleceniami (np. dostosowanie stanowiska, ograniczenia, przeniesienie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Ponieważ każda z nich opisuje typowe działania pracodawcy w obszarze BHP: analiza przyczyn i zagrożeń, eliminacja czynników szkodliwych oraz wdrażanie zaleceń profilaktycznych i medycznych. Najczęstsza pułapka polega na utożsamieniu choroby zawodowej z natychmiastową wypłatą pieniędzy przez pracodawcę, zamiast z obowiązkami technicznymi i organizacyjnymi, które mają ograniczyć ryzyko w środowisku pracy.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: po rozpoznaniu choroby zawodowej pracodawca przede wszystkim analizuje przyczyny i usuwa zagrożenia, a kwestie świadczeń mają odrębny tryb i nie sprowadzają się do "niezwłocznej wypłaty" przez pracodawcę.
