Rekultywacja gruntów ma na celu przywrócenie zdegradowanemu terenowi wartości użytkowej i środowiskowej. W praktyce często wyróżnia się dwa główne etapy: techniczny (przygotowanie terenu) oraz biologiczny (odtworzenie funkcji przyrodniczych, w tym roślinności).
Hydroobsiew polega na nanoszeniu na powierzchnię gruntu wodnej mieszaniny (zwykle nasion, nawozów i dodatków ułatwiających kiełkowanie oraz stabilizację podłoża). Jego celem jest szybkie wytworzenie okrywy roślinnej, ograniczenie erozji i rozpoczęcie procesu odbudowy biologicznej gleby. Z tego powodu hydroobsiew jest typowym przykładem działania zaliczanego do fazy biologicznej.
Pozostałe odpowiedzi opisują działania, które nie są biologiczne, bo nie wprowadzają ani nie odtwarzają życia biologicznego w glebie:
- "wyrównanie terenu" to element robót ziemnych: kształtowanie rzeźby terenu, niwelacja, przygotowanie spadków i powierzchni pod dalsze prace.
- "zagęszczenie gruntów" dotyczy parametrów geotechnicznych (stateczność, nośność, ograniczenie osiadań) i również należy do fazy technicznej.
- "zabezpieczenie cieków wodnych" odnosi się do ochrony hydrotechnicznej (np. przed podmyciem, erozją brzegów) i ma charakter techniczny/organizacyjny; może towarzyszyć rekultywacji, ale nie stanowi jej biologicznego rdzenia.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą regułę: jeśli działanie kształtuje podłoże (niwelacja, zagęszczenie, umocnienia) – to zwykle etap techniczny; jeśli działanie wprowadza roślinność lub poprawia żyzność – to etap biologiczny.
