W zadaniach o rozcieńczaniu kluczowa jest zasada: ilość (masa) włókien w zawiesinie pozostaje stała, zmienia się tylko ilość wody, a więc i stężenie.
Krok 1. Wyznacz ilość włókien w zawiesinie początkowej.
Stężenie 1% oznacza, że na 100 części zawiesiny przypada 1 część włókien. Dla 10 dm3 (w typowej konwencji szkolnej, gdzie operuje się proporcjami objętości/masy) ilość włókien odpowiada: 1% · 10 = 0,1 (w tych samych jednostkach umownych).
Krok 2. Oblicz objętość końcową dla stężenia 0,2%.
0,2% = 0,002 w zapisie ułamkowym. Jeśli 0,1 ma stanowić 0,2% całości, to objętość końcowa Vk spełnia:
0,1 = 0,002 · Vk
Stąd Vk = 0,1 / 0,002 = 50 dm3.
Krok 3. Wyznacz ilość dodawanej wody.
Dodawana woda = objętość końcowa − objętość początkowa = 50 − 10 = 40 dm3.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 20 dm3 – dawałoby objętość końcową 30 dm3, a wtedy stężenie wyniosłoby 0,1/30 ≈ 0,333%, czyli za duże.
- 30 dm3 – dawałoby objętość końcową 40 dm3, a wtedy stężenie 0,1/40 = 0,25%, nadal za duże.
- 10 dm3 – oznaczałoby objętość końcową 20 dm3, a wtedy stężenie 0,1/20 = 0,5%, zdecydowanie za duże.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw "zamroź" ilość włókien (sucha masa), a dopiero potem licz objętość końcową dla nowego procentu. Unikniesz wtedy typowego błędu odejmowania procentów.
