W sekwencji echa spinowego (SE) kontrast obrazu zależy głównie od dwóch czasów: TR (czas repetycji) i TE (czas echa). To, czy obraz jest T1-, T2- czy PD-zależny, wynika z tego, jak silnie w sygnale "pozostaje" informacja o relaksacji wzdłużnej (T1) oraz poprzecznej (T2).
Dlaczego "powyżej 2000 ms" pasuje do T2?
Obraz T2-zależny uzyskuje się przez zastosowanie długiego TR, co powoduje, że wpływ T1 na sygnał jest mały (tkanki zdążą w większym stopniu odtworzyć magnetyzację wzdłużną między impulsami). Wtedy różnice w sygnale mogą być w większym stopniu "zdominowane" przez relaksację poprzeczną, zwłaszcza gdy jednocześnie stosuje się dłuższe TE. W praktycznym nauczaniu często przyjmuje się, że dla klasycznego T2 w SE TR jest rzędu kilku tysięcy ms, stąd odpowiedź "powyżej 2000 ms".
Dlaczego pozostałe zakresy są niepoprawne?
- "od 500 ms do 700 ms" – to wartości krótkie/średnie; przy takim TR wpływ T1 jest zwykle istotny, więc trudno mówić o typowym obrazie T2-zależnym w SE.
- "od 800 ms do 900 ms" – nadal jest to TR zdecydowanie krótszy niż typowe ustawienia dla T2 w SE; częściej daje obraz o wyraźniejszym udziale T1 lub mieszanym kontrastem.
- "od 300 ms do 400 ms" – bardzo krótki TR, charakterystyczny dla silniejszego ważenia T1; przy takich parametrach T2 nie będzie dominującym źródłem kontrastu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy T2 w SE, szukaj opisu "długi TR" (oraz zwykle "długi TE"). Gdy widzisz krótki TR, to najczęściej sygnał jest bardziej T1-zależny.
