W Ethernet 100Base-TX (Fast Ethernet po skrętce miedzianej) transmisja odbywa się z użyciem dwóch par przewodów, a nie wszystkich czterech par dostępnych w kablu UTP. Jedna para jest wykorzystywana do nadawania (TX), a druga do odbioru (RX). W praktyce oznacza to, że połączenie 100Base-TX potrzebuje czterech żył, czyli dwóch par.
W złączu 8P8C (często potocznie nazywanym RJ-45) pary robocze dla 10/100Base-T są przypisane do pinów 1–2 oraz 3–6. Dlatego poprawny zestaw pinów to 1, 2, 3, 6.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "1,2,5,6" miesza piny z różnych par; w 100Base-TX nie używa się pary z pinami 4–5 ani 7–8 do podstawowej transmisji, a zamiana 3 na 5 powoduje, że nie ma kompletnej właściwej pary roboczej.
- "1,2,3,4" zawiera trzy piny z właściwych par, ale pin 4 należy do innej pary; w efekcie nie powstaje poprawny zestaw dwóch par dla TX/RX.
- "4,5,6,7" w ogóle nie odpowiada typowemu przypisaniu par transmisyjnych dla 10/100Base-T; obejmuje piny z par "zapasowych" oraz tylko fragment jednej pary roboczej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się 100Base-TX, myśl o schemacie 10/100 Mb/s = piny 1–2 i 3–6. Dla 1000Base-T (Gigabit Ethernet) sytuacja jest inna, bo wykorzystywane są wszystkie cztery pary.
