W detalu połączenia ściany drewnianej z fundamentem występują dwa podstawowe zagrożenia: zawilgocenie drewna od strony podłoża oraz straty ciepła w strefie cokołu. Dlatego na ścianie fundamentowej (w miejscu, gdzie przegroda drewniana styka się z elementem murowanym/betonowym) wykonuje się izolację przeciwwilgociową, której zadaniem jest odcięcie wilgoci podciąganej kapilarnie i ochrona drewna przed długotrwałym zawilgoceniem. Równocześnie, aby ograniczyć mostek termiczny w przyziemiu, stosuje się także izolację termiczną na ścianie fundamentowej.
Między balami (w spoinach i połączeniach elementów ściany z bali) głównym celem jest zachowanie ciągłości przegrody cieplnej i szczelności – w praktyce oznacza to izolację termiczną (często pełniącą również funkcję uszczelnienia przed przewiewaniem). To właśnie w tych miejscach brak termiki powoduje wychładzanie, nieszczelności i dyskomfort użytkowania.
Odpowiedź zawierająca "przeciwwodną na ścianie fundamentowej" jest typową pułapką: izolacja przeciwwodna jest wymagana przy działaniu wody w warunkach naporu lub szczególnie trudnych, a nie w każdym standardowym detalu pokazującym odcięcie wilgoci. Warianty z "akustyczną pomiędzy balami" są nieadekwatne do istoty połączenia bali: w detalu kluczowa jest szczelność i ograniczenie strat ciepła, natomiast izolacyjność akustyczna nie jest tu głównym, bezpośrednim zadaniem warstwy widocznej na tego typu rysunkach. Wariant łączący "przeciwwodną na ścianie fundamentowej" z "termiczną pomiędzy balami" miesza dwa różne poziomy wymagań: termika między balami jest logiczna, ale przypisanie przeciwwodnej zamiast przeciwwilgociowej do fundamentu jest nieuzasadnione dla standardowego rozwiązania odcięcia wilgoci.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: fundament ↔ wilgoć + mostek termiczny, a połączenia bali ↔ szczelność i termika. Jeśli w odpowiedzi pojawia się "akustyczna" bez wyraźnego kontekstu specjalnej przegrody akustycznej, zwykle jest to dystraktor.
