W systemach komputerowego wspomagania przygotowania produkcji odzieży (etap przygotowania kroju do rozkroju) tworzy się i optymalizuje układ szablonów, czyli tzw. marker. Celem optymalizacji jest takie ułożenie elementów, aby ograniczyć straty materiału, zachowując jednocześnie poprawne kierunki i wymagania technologiczne.
Gdy układ jest gotowy, trzeba go wyprowadzić na urządzenie umożliwiające uzyskanie fizycznego odwzorowania układu. Kluczowe jest to, że elementy muszą mieć rzeczywiste wymiary, aby można było użyć ich do rozłożenia na materiale, kontroli i ewentualnego rozkroju. Z tego powodu poprawne jest stwierdzenie: "rysowane w skali 1:1."
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowego znaczenia pracy plotera w tym procesie:
- "fotografowane." Fotografowanie nie jest standardową czynnością technologiczną wykonywaną na ploterze w celu przygotowania markera. To skojarzenie może wynikać z mylenia plotera z urządzeniami do rejestracji obrazu.
- "skanowane." Skanowanie dotyczy najczęściej digitalizacji dokumentacji papierowej lub wprowadzania kształtów do systemu, a nie wyprowadzania gotowego układu szablonów na ploter.
- "drukowane w skali 1:2." Pomniejszenie skali uniemożliwiłoby bezpośrednie wykorzystanie markera do pracy w rzeczywistych wymiarach. W praktyce układ musi odpowiadać realnym rozmiarom elementów odzieży, więc skala 1:1 jest właściwa.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "układ szablonów/marker" oraz "ploter", najczęściej chodzi o wyprowadzenie w skali 1:1 (rzeczywisty wymiar), a nie o digitalizację (skanowanie) czy operacje "biurowe".
