W zadaniu porównujesz gazy pod kątem zagrożenia pożarowego, korzystając z dwóch parametrów:
- Dolna granica wybuchowości (LEL) – minimalne stężenie gazu w powietrzu, przy którym mieszanina może wybuchnąć. Im niższy LEL, tym łatwiej (przy mniejszym stężeniu) osiągnąć warunki wybuchowości.
- Temperatura samozapłonu – temperatura, przy której substancja może zapalić się bez zewnętrznego płomienia/iskry. Im niższa, tym mniejsza "bariera" do zapłonu w kontakcie z gorącymi powierzchniami.
Acetylen jest wskazany jako najbardziej niebezpieczny, ponieważ ma w tabeli najniższą temperaturę samozapłonu (305°C), czyli może ulec zapłonowi przy relatywnie niższych temperaturach otoczenia/urządzeń. Jednocześnie jego LEL (2,5 vol%) jest niski, więc stosunkowo łatwo może powstać mieszanina o właściwościach wybuchowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są gorsze:
- Metan – ma wyższy LEL (5 vol%) i wyższą temperaturę samozapłonu (537°C), więc w zestawieniu jest mniej "łatwy" do zapłonu i trudniej osiąga warunki wybuchowości przy małych stężeniach.
- Propan – ma bardzo niski LEL (2,1 vol%), ale temperaturę samozapłonu wyższą niż acetylen (470°C). W tej tabeli czynnik zapłonu wypada korzystniej (bezpieczniej) niż dla acetylenu.
- Wodór – ma LEL 4 vol% i temperaturę samozapłonu 500°C, więc wprost z podanych danych nie jest "najgorszy" w żadnym z parametrów względem acetylenu.
W praktyce w kopalniach analizuje się te parametry łącznie z warunkami wentylacji, możliwymi źródłami zapłonu i monitorowaniem stężeń, ale przy porównaniu tabelarycznym najbardziej niekorzystnie wypada acetylen.
