Koszty stałe (niezależne od zmiany wielkości powierzchni uprawy w krótkim okresie) to wydatki, które przedsiębiorstwo ponosi nawet wtedy, gdy skala produkcji roślinnej chwilowo się zmienia. Typowym przykładem są koszty administracyjne, organizacyjne i zarządcze, czyli koszty ogólnego zarządu. Obejmują one funkcjonowanie kierownictwa, obsługę biurową, część kosztów utrzymania administracji czy ogólne koszty organizacji przedsiębiorstwa – nie "rosną wprost" wraz z każdym dodatkowym hektarem.
Odpowiedź "robocizny bezpośredniej" jest nieprawidłowa, ponieważ robocizna bezpośrednia dotyczy prac wykonywanych przy konkretnym procesie produkcyjnym (np. sadzenie, pielęgnacja, zbiór). W praktyce im większa powierzchnia uprawy, tym więcej prac do wykonania i większe nakłady pracy, a więc koszt ma charakter w dużej mierze zmienny.
Odpowiedź "amortyzacji sprzętu" bywa myląca: w rachunku kosztów amortyzację często traktuje się jako koszt stały, ale w zadaniach dotyczących technologii upraw i kosztów bezpośrednich/pośrednich kluczowe jest rozróżnienie kosztów zarządu (administracyjnych) od kosztów związanych z użytkowaniem środków trwałych w produkcji. Ponadto w praktyce poziom wykorzystania sprzętu może się zmieniać wraz z areałem, co sprzyja uznaniu tej pozycji za zależną od skali (zwłaszcza w ujęciach kalkulacyjnych opartych o pracę maszyn).
Odpowiedź "zużytych materiałów" jest nieprawidłowa, ponieważ materiały (np. sadzeniaki, nawozy, środki ochrony roślin) są typowym kosztem zmiennym: większa powierzchnia uprawy oznacza większe zużycie materiałów, a więc wyższy koszt całkowity.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: koszty zarządu i administracji zwykle zalicza się do kosztów stałych, natomiast koszty bezpośrednio "idące w pole" (materiały i robocizna bezpośrednia) rosną wraz ze skalą produkcji.
