KWALIFIKACJA EKA5 - STYCZEŃ 2014 (test 2)

PYTANIE NR 34.
W tabeli przedstawiono dane dotyczące miesięcznych kosztów zużycia materiałów poniesionych w przedsiębiorstwie produkcyjnym zgodnie z miejscem ich powstawania. Na podstawie wybranych danych z rozdzielnika zużycia materiałów, koszty zużycia materiałów w cenie rzeczywistej według miejsc ich powstawania wynoszą
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi kosztów zużycia materiałów w przedsiębiorstwie produkcyjnym.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik otrzymuje się przez odczyt z rozdzielnika wyłącznie wartości "w cenie rzeczywistej" i zsumowanie ich osobno dla miejsc powstawania zaliczanych do działalności podstawowej oraz do ogólnego zarządu.
Po takim przyporządkowaniu suma dla działalności podstawowej daje 168 tys. zł, a dla ogólnego zarządu 42 tys. zł.

Pełne wyjaśnienie:

Aby wyznaczyć koszty zużycia materiałów według miejsc ich powstawania, trzeba wykonać dwa kroki: (1) prawidłowo odczytać dane z tabeli oraz (2) poprawnie je sklasyfikować.

Krok 1: wybór właściwych danych. Polecenie wymaga wartości w cenie rzeczywistej, więc należy brać pod uwagę tylko tę kolumnę/pozycje w rozdzielniku, które są opisane jako "cena rzeczywista". Częsty błąd polega na wykorzystaniu danych z innego wariantu wyceny (np. ewidencyjnej/planowanej), bo liczby są podobne.

Krok 2: sumowanie według MPK. Z tabeli trzeba zebrać wszystkie pozycje należące do miejsc powstawania kosztów wchodzących do działalności podstawowej (zwykle komórki bezpośrednio związane z wytworzeniem) i policzyć ich łączną kwotę. Analogicznie osobno sumuje się pozycje przypisane do kosztów ogólnego zarządu (administracja i kierownictwo).

Po wykonaniu tych operacji poprawna para wartości to: "koszty działalności podstawowej 168 tys. zł, koszty ogólnego zarządu 42 tys. zł".

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Każda z nich odpowiada typowym pomyłkom:

  • zaniżone kwoty wynikają najczęściej z pominięcia jednej pozycji w tabeli albo z odczytu niepełnej części rozdzielnika,
  • zawyżone kwoty to zwykle efekt doliczenia pozycji z innego miejsca powstawania albo z użycia niewłaściwej kolumny (nie "cena rzeczywista"),
  • duże rozbieżności mogą też wynikać z błędnej klasyfikacji MPK (przeniesienie kosztu do ogólnego zarządu zamiast do działalności podstawowej lub odwrotnie).

Wskazówka egzaminacyjna: przed liczeniem zaznacz w tabeli, które wiersze należą do danego MPK oraz sprawdź nagłówki kolumn. Dopiero potem sumuj, kontrolując jednostkę (zł vs tys. zł).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Rozdzielnik zużycia materiałów to zestawienie, które pokazuje, jak koszty zużytych materiałów są przypisane do miejsc powstawania kosztów (np. wydziały, komórki administracji). Ułatwia kontrolę zużycia oraz prawidłowe ujęcie kosztów w działalności podstawowej i ogólnym zarządzie.
Należy odczytać nagłówki kolumn i opisy pozycji. "Cena rzeczywista" oznacza wartość faktycznie poniesioną (wynikającą z zakupu/rozchodu), a nie np. cenę planowaną czy ewidencyjną. W zadaniach egzaminacyjnych pomyłki biorą się zwykle z użycia niewłaściwej kolumny.
To koszty związane bezpośrednio z główną działalnością operacyjną jednostki (np. w przedsiębiorstwie produkcyjnym: wydziały produkcyjne). W MPK są to pozycje przypisane do komórek wytwarzających. Kluczowe jest trzymanie się przyporządkowania podanego w rozdzielniku.
Koszty ogólnego zarządu to koszty funkcjonowania administracji i kierownictwa (np. biuro, zarząd, obsługa ogólna). W rozdzielniku są zwykle opisane jako komórki administracyjne. W zadaniu trzeba je zsumować oddzielnie od kosztów działalności podstawowej.
Kroki:
1) wybierz wyłącznie wartości "w cenie rzeczywistej";
2) przypisz wiersze do właściwego miejsca powstawania;
3) zsumuj pozycje dla działalności podstawowej;
4) zsumuj pozycje dla ogólnego zarządu;
5) sprawdź jednostkę (zł/tys. zł) i zaokrąglenia.
W tabelach egzaminacyjnych nagłówek może podawać skalę (np. "w tys. zł"). Jeśli uczeń nie zauważy tego zapisu, wynik będzie zawyżony lub zaniżony 1000 razy. Dlatego przed liczeniem warto od razu podkreślić jednostkę w nagłówku i konsekwentnie jej używać.
Nie zawsze. Zależy od profilu jednostki: w firmie handlowej działalność podstawowa może dotyczyć sprzedaży, a w usługowej realizacji usług. W tym typie zadań decyduje opis miejsc powstawania kosztów w tabeli oraz to, co jednostka uznaje za swoją podstawową działalność.
Najczęstsze błędy to: pominięcie jednego wiersza, doliczenie wiersza z innej kategorii, sumowanie z niewłaściwej kolumny oraz błędne zaokrąglenia. Pomaga robienie "ptaszków" przy zsumowanych pozycjach i kontrolne przeliczenie wyniku inną metodą (np. kalkulatorem).
Wtedy, gdy zużycie materiałów dotyczy komórek administracyjnych (np. materiały biurowe, eksploatacyjne dla biura), a nie wydziałów wytwarzających/sprzedających. W zadaniu nie zgadujemy na podstawie nazwy materiału, tylko opieramy się na przypisaniu w rozdzielniku.
Ćwicz odczyt tabel (kolumny, jednostki, podpisy), klasyfikację MPK oraz szybkie sumowanie. Warto robić własny schemat: "MPK → grupa kosztów". Pomagają też zadania z arkuszy próbnych, gdzie trzeba rozdzielać koszty na działalność podstawową i ogólny zarząd.
info

Około 54% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Podręcznik do rachunku kosztów (rozdziały: układ rodzajowy i kalkulacyjny, miejsca powstawania kosztów)
  • Zbiór zadań z rachunkowości zarządczej dotyczących rozdzielników i MPK
  • Materiały edukacyjne OKE/CKE do kwalifikacji EKA.7 (zadania z kosztów)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego