Granulacja (uziarnienie) mąki po procesie mielenia zależy m.in. od tego, jak drobno ziarno jest rozdrabniane oraz jakie cząstki zostaną przepuszczone przez element klasyfikujący (sito). W zadaniu podano dwa kluczowe parametry: prędkość obrotową oraz średnicę sita.
Dlaczego poprawny jest wybór "Młyn B"?
Po pierwsze, młyn B ma mniejsze oczka sita (0,5 mm). Mniejsze sito działa jak "ostrzejszy" filtr: większe cząstki trudniej przechodzą, więc produkt końcowy ma tendencję do bycia drobniejszym. Po drugie, młyn B pracuje z wyższą prędkością obrotową (5000 obr/min). W wielu typach młynów większa prędkość oznacza większą intensywność oddziaływania rozdrabniającego (częstsze uderzenia/ścieranie), co sprzyja uzyskaniu drobniejszej frakcji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Młyn A" – ma większą średnicę sita (1 mm), więc łatwiej przejdą przez nie większe cząstki. Dodatkowo ma niższą prędkość obrotową, co zwykle nie sprzyja maksymalnemu rozdrobnieniu, jeśli celem jest minimalna granulacja.
- "Żaden z nich" – z tabeli wynika, że oba młyny różnią się parametrami wpływającymi na uziarnienie, więc można wskazać rozwiązanie bardziej sprzyjające drobnej frakcji (B). Odpowiedź negująca wybór nie jest uzasadniona danymi.
- "Wybór młyna nie wpływa na granulację mąki" – jest to typowe błędne uogólnienie. W praktyce przemiału dobór parametrów (w tym sita i warunków pracy) jest jednym z podstawowych narzędzi sterowania uziarnieniem produktu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się różna średnica sita, a pytanie dotyczy "jak najmniejszej granulacji", to zwykle kluczowe jest mniejsze oczko, bo ogranicza udział grubszej frakcji w produkcie końcowym. Parametry takie jak prędkość pomagają rozstrzygnąć, gdy różnice są subtelne.
