Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) jest elementem ochrony przeciwporażeniowej i przeciwpożarowej, dlatego jego stan techniczny ocenia się na podstawie konkretnych wyników pomiarów, a nie "ogólnego wrażenia", że zadziałał.
W praktyce w protokołach spotyka się m.in. takie parametry jak:
- prąd różnicowy zadziałania (czyli czy aparat zadziała przy właściwej wartości prądu różnicowego),
- czas zadziałania w określonych warunkach testu (czy zadziała wystarczająco szybko),
- czasem także wyniki testów dla różnych krotności prądu testowego oraz informację o braku zadziałania tam, gdzie nie powinien zadziałać.
Aparat może zostać pozostawiony w instalacji tylko wtedy, gdy wszystkie wymagane w tabeli kryteria są spełnione. Przekroczenie dopuszczalnego czasu, nieprawidłowy prąd zadziałania (np. zbyt duży lub zbyt mały w kontekście wymagań tabeli) albo brak zadziałania w teście oznacza, że urządzenie nie powinno być dalej eksploatowane i wymaga naprawy lub wymiany.
W tym zadaniu analiza wpisów w tabeli prowadzi do wniosku, że wymagania spełniają wyłącznie pozycje "1 i 5". Pozostałe zestawy odpowiedzi są błędne, ponieważ obejmują co najmniej jeden wyłącznik, dla którego w tabeli występuje wynik niespełniający kryteriów (np. zbyt długi czas, nieprawidłowy prąd zadziałania lub brak prawidłowej reakcji w teście).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, jakie kolumny tabeli są kryteriami "zalicza/nie zalicza" (czas, prąd, warunek testu), a dopiero potem kwalifikuj każdy wyłącznik osobno. Unikniesz wtedy pomyłki polegającej na ocenie tylko jednej rubryki.
