W krystalizacji roztworu nasyconego kluczowe jest rozdzielenie układu na dwie fazy po procesie:
- kryształy – tutaj są to kryształy hydratu K2CO3 · 2H2O, czyli stały produkt zawierający zarówno sól, jak i wodę krystalizacyjną,
- roztwór macierzysty – ciecz po oddzieleniu kryształów, która nadal zawiera rozpuszczony K2CO3.
Żeby wyznaczyć masę kryształów, nie wystarczy "odjąć mas roztworów", bo część masy to woda, a część to rozpuszczona sól. Poprawna metoda polega na bilansowaniu składników (zwykle osobno: K2CO3 i H2O) na podstawie danych tabelarycznych z bilansu procesu.
Ogólny schemat postępowania (zgodny z typowymi tabelami bilansowymi stosowanymi w zadaniach egzaminacyjnych):
- Odczytaj z tabeli masy i składy strumieni: zasilanie (roztwór przed krystalizacją), ewentualne dodatki/odparowanie/chłodzenie (jeżeli ujęte), oraz produkty: masa roztworu macierzystego i masa kryształów (szukana).
- Wykonaj bilans K2CO3: ilość soli na wejściu = ilość soli w roztworze macierzystym + ilość soli w krysztale.
- Wykonaj bilans H2O analogicznie, pamiętając, że hydrat zawiera wodę krystalizacyjną, więc część wody "przechodzi" do fazy stałej.
- Po wyznaczeniu ilości składników w fazie stałej przelicz na masę hydratu, bo produkt ma określony skład (K2CO3 · 2H2O), a więc stałą proporcję soli do wody w krysztale.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "190 kg"?
Po podstawieniu wartości z tabeli do bilansu składników otrzymuje się, że tyle właśnie (190 kg) wynosi masa wydzielonych kryształów hydratu. Jest to wynik spójny z sumarycznym bilansem (masa całkowita oraz masa poszczególnych składników zamyka się w granicach danych tabeli).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "274 kg" bywa wynikiem uproszczenia polegającego na potraktowaniu kryształów jak bezwodnego K2CO3 albo na pominięciu części soli pozostającej w roztworze macierzystym.
- "542 kg" może wynikać z pomylenia masy roztworu z masą składnika (np. wzięcia kg roztworu jako kg K2CO3) lub z błędnego zsumowania strumieni z tabeli.
- "732 kg" jest typowe dla błędu jednostek lub odczytu (np. przepisanie wartości z innej kolumny tabeli, nieuwzględnienie, że część strumieni nie jest produktem, tylko obiegiem/stratą).
W zadaniach z krystalizacji zawsze sprawdzaj: czy produkt jest hydratujący (ma wodę krystalizacyjną), jaki jest skład roztworu macierzystego oraz czy bilans wykonujesz na składnikach, a nie wyłącznie na masach całkowitych.