KWALIFIKACJA MED4 - CZERWIEC 2022

PYTANIE NR 19.
W teście Wortha do dali pacjent podaje, że widzi trzy światła zielone lub dwa czerwone. Światła są nieskrzyżowane. Wynik ten wskazuje na występowanie zeza
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W teście 4-świateł (Wortha) liczba widzianych punktów wskazuje, czy występuje fuzja, supresja lub diplopia, a informacja o dwojeniu "skrzyżowanym/nieskrzyżowanym" pomaga określić kierunek odchylenia.
Opis "3 zielone lub 2 czerwone" sugeruje supresję jednego oka, a "nieskrzyżowane" wiąże się z odchyleniem zbieżnym.

Pełne wyjaśnienie:

Test 4-świateł (Wortha) jest badaniem sensorycznym widzenia obuocznego wykonywanym zwykle z filtrami czerwono‑zielonymi. Pacjent patrzy na układ czterech punktów świetlnych, a liczba i układ zgłaszanych świateł pozwala wnioskować o:

  • fuzji (widzenie czterech świateł),
  • supresji jednego oka (widzenie tylko świateł "jednego koloru"),
  • diplopii (widzenie pięciu świateł) oraz o tym, czy dwojenie ma charakter skrzyżowany czy nieskrzyżowany.

Gdy pacjent podaje, że widzi trzy zielone lub dwa czerwone, jest to typowy opis sytuacji, w której w danej chwili dochodzi do supresji obrazu z jednego oka (w zależności od tego, które oko jest tłumione, pacjent zgłasza "zestaw" świateł odpowiadający jednemu filtrowi). Takie zachowanie częściej współwystępuje z zezem jawnym niż z czystą heteroforią, bo w zezie jawny konflikt sensoryczny bywa rozwiązywany tłumieniem.

Dodatkowo informacja, że światła są nieskrzyżowane, jest kluczowa do określenia kierunku odchylenia. W praktyce ortoptycznej opis "skrzyżowane/nieskrzyżowane" odnosi się do relacji położenia bodźców widzianych przez każde oko i pomaga różnicować odchylenie zbieżne od rozbieżnego w warunkach dwojenia. W ujęciu egzaminacyjnym wskazuje to na zez zbieżny.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "…ukryty obu oczu" – heteroforia zwykle ujawnia się w testach z dysocjacją, a sam opis "2 czerwone lub 3 zielone" z nieskrzyżowaniem jest częściej interpretowany jako problem w warunkach zeza jawnego z mechanizmem supresji.
  • "rozbieżny…" – stoi w sprzeczności z informacją o nieskrzyżowaniu, które w tym typie zadań kieruje interpretację w stronę odchylenia zbieżnego.
  • "rozbieżny ukryty…" – łączy dwie cechy (rozbieżność i ukrytość), które nie pasują do podanego opisu wyniku w tym kluczu interpretacyjnym.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń liczbę świateł (fuzja/supresja/diplopia), a dopiero potem wykorzystaj informację skrzyżowane vs nieskrzyżowane do określenia kierunku odchylenia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Test 4-świateł Wortha to badanie sensoryczne widzenia obuocznego z filtrami czerwono‑zielonymi. Służy do wykrywania fuzji, supresji (tłumienia jednego oka) oraz diplopii. Na egzaminie najczęściej interpretujesz liczbę widzianych świateł i informację o skrzyżowaniu.
Widzenie 4 świateł zwykle oznacza, że pacjent łączy informacje z obu oczu, czyli występuje fuzja sensoryczna (brak supresji i brak diplopii w warunkach testu). W praktyce warto porównać wynik do bliży i dali oraz do innych testów (np. cover test).
Taki wynik wskazuje, że w danym momencie informacja z jednego oka jest tłumiona (supresja), więc pacjent zgłasza tylko światła odpowiadające jednemu filtrowi. W strabizmie supresja bywa mechanizmem "obronnym" przed uciążliwą diplopią.
Widzenie 5 świateł sugeruje diplopię (jednoczesne widzenie obrazów z obu oczu bez ich zlania). Wtedy dodatkowo ocenia się, czy dwojenie jest skrzyżowane czy nieskrzyżowane, bo pomaga to określić kierunek odchylenia (zbieżne/rozbieżne) w logice zadań egzaminacyjnych.
Najczęściej myli się dwa kroki: liczbę świateł (fuzja/supresja/diplopia) oraz ich ułożenie (skrzyżowane/nieskrzyżowane). Drugi błąd to utożsamianie wyniku testu sensorycznego bezpośrednio z forią, bez uwzględnienia, że supresja częściej towarzyszy zezwowi jawnemu.
Nie. Cover test ocenia głównie ustawienie oczu (komponent motoryczny: tropia/foria), a test Wortha ocenia komponent sensoryczny (fuzja, supresja, diplopia). W praktyce ortoptysta łączy oba wyniki, bo razem dają pełniejszy obraz zaburzenia.
Do dali wykonuje się go, gdy chcesz ocenić widzenie obuoczne w warunkach patrzenia na odległy bodziec (często w gabinecie: kilka metrów). Do bliży stosuje się go przy pracy w dystansie czytania. Różnice wyników mogą sugerować inne mechanizmy dla dali i bliży.
W praktyce: supresja to zwykle "za mało" świateł (pacjent widzi tylko część bodźców), a diplopia to zwykle "za dużo" (np. 5 świateł). Następnie analizujesz układ/skrzyżowanie, aby powiązać wrażenia pacjenta z typem odchylenia i mechanizmem adaptacji.
Bo opis skrzyżowania dotyczy relacji położenia obrazów widzianych przez każde oko. W zadaniach egzaminacyjnych pomaga to wnioskować o kierunku odchylenia (np. zbieżnym lub rozbieżnym) w sytuacji dwojenia lub rozbieżności w percepcji bodźców.
Najlepiej nauczyć się schematu: 1) policz zgłaszane światła (fuzja/supresja/diplopia), 2) sprawdź skrzyżowanie (kierunek), 3) połącz to z pojęciami: tropia vs foria. Przećwicz kilka wariantów opisów pacjenta, bo na egzaminie są podane słowami.
info

Około 67% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Źródła:

  • EyeWiki (American Academy of Ophthalmology) – "Worth 4 Dot" (opis testu i interpretacja wyników). https://eyewiki.org/Worth_4_Dot - dostęp 2026-03-04
  • University of Iowa, EyeRounds.org – materiały edukacyjne z zakresu strabologii/oceny widzenia obuocznego (hasła dotyczące supresji i testów sensorycznych; w tym Worth 4 Dot Test). https://eyerounds.org/ - dostęp 2026-03-04

Materiały:

  • Podręczniki ortoptyki i widzenia obuocznego (rozdziały o testach sensorycznych i supresji)
  • Materiały dydaktyczne dotyczące interpretacji testu 4-świateł (Wortha)
  • Bazy wiedzy okulistycznej/ortoptycznej opisujące Worth 4 Dot Test

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego