W zadaniu trzeba zastosować zasadę BHP: przy ręcznym przemieszczaniu ładunku (tu: szkielet zbrojeniowy) należy tak dobrać liczbę osób, aby obciążenie przypadające na jednego pracownika nie przekroczyło wartości dopuszczalnej wskazanej w przytoczonym fragmencie przepisów.
Kluczowe są dwie cechy ładunku:
- Masa 420 kg – duże obciążenie, które praktycznie zawsze wymusza pracę zespołową lub użycie sprzętu.
- Długość 4,2 m – element jest długi, a więc nieporęczny. W przepisach i zasadach ergonomii takie ładunki traktuje się ostrzej niż "zwykłe" paczki o tej samej masie, bo trudniej utrzymać stabilny chwyt i równomierny rozkład sił.
Postępowanie jest następujące:
- Odczytać z dołączonego fragmentu rozporządzenia, jaka maksymalna masa może przypadać na 1 pracownika przy ręcznym przemieszczaniu danego rodzaju ładunku.
- Podzielić masę całkowitą ładunku przez dopuszczalną masę na osobę.
- Zaokrąglić wynik w górę, bo nie można przydzielić "części pracownika", a przekroczenie limitu byłoby naruszeniem zasad bezpieczeństwa.
Wynik z zastosowania limitu z przytoczonego fragmentu daje wymóg pracy w obsadzie 10 pracowników. Odpowiedzi z mniejszą liczbą osób (np. 8 lub 9) oznaczałyby, że na jedną osobę przypadałoby zbyt duże obciążenie, co zwiększa ryzyko urazów (przeciążenia kręgosłupa, upadek ładunku, utrata kontroli nad elementem). Z kolei zbyt duża obsada (np. 16) nie wynika z limitu i jest zwykle nieuzasadniona organizacyjnie, choć może być spotykana pomocniczo przy szczególnie trudnych warunkach.
Egzaminacyjna wskazówka: jeżeli w treści pojawia się "zgodnie z fragmentem rozporządzenia", to kluczowe jest mechaniczne zastosowanie limitu i zaokrąglenie w górę, a nie intuicja dotycząca wielkości brygady.
