W diagnostyce obwodów wejściowych PLC kluczowe jest rozróżnienie typu styku:
- NC (normalnie zamknięty) w stanie spoczynku przewodzi, więc przy pomiarze rezystancji oczekuje się wartości małej (bliskiej 0 Ω).
- NO (normalnie otwarty) w stanie spoczynku jest rozwarty, więc oczekuje się przerwy, czyli wyniku ∞ (bardzo duża rezystancja).
Pomiar wykonany między szyną +24 V a kolejnymi wejściami PLC pozwala sprawdzić, czy tor wejściowy zachowuje się zgodnie z typem styku widocznym na schemacie. Jeżeli styk NO w spoczynku daje niską rezystancję, oznacza to niepożądane przewodzenie, typowo spowodowane zwarciem lub sklejeniem/zablokowaniem styku. Analogicznie, gdy styk NC w spoczynku dałby ∞, wskazywałoby to na rozwarcie (przerwę).
W przedstawionym układzie:
- S0 jest stykiem NC, więc mała rezystancja jest poprawna.
- S1 jest stykiem NO, więc ∞ jest poprawne.
- B2 i B4 są stykami NO i mają ∞, więc nie wskazują uszkodzenia.
- B3 i B5 są stykami NO, a ich pomiar daje wartości rzędu kilku omów zamiast ∞, co oznacza zwarcie (trwałe zamknięcie) i konieczność wymiany.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- B2 i B4: oba elementy zachowują się jak poprawne NO (przerwa w spoczynku), więc nie ma przesłanki do wymiany.
- S0 i B2: S0 jako NC ma prawo wykazywać małą rezystancję, a B2 ma ∞ jak poprawny NO.
- S0 i S1: oba łączniki mają wyniki zgodne z typem styków (NC ma małą rezystancję, NO ma ∞), więc nie są wskazane jako uszkodzone.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odczytaj z symbolu na schemacie, czy element jest NO czy NC, a dopiero potem porównuj wartości z tabeli (mała rezystancja vs ∞).
