Korazja (najczęściej rozumiana jako korazja eoliczna) to proces erozyjny polegający na mechanicznym ścieraniu, polerowaniu i żłobieniu skał przez okruchy (np. ziarna piasku) transportowane przez wiatr. W praktyce działa jak "piaskowanie" powierzchni.
Skutkiem długotrwałej korazji mogą być graniaki, czyli okruchy skalne o wyraźnie wygładzonych i oszlifowanych ścianach oraz krawędziach. Ich kształt (często wielościenny) wynika z tego, że ziarna uderzają w kamień z dominujących kierunków wiatru, stopniowo modelując kolejne powierzchnie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Wydmy to formy akumulacyjne – powstają przez osadzanie (nagromadzenie) piasku transportowanego przez wiatr, a nie przez ścieranie podłoża.
- Mogoty są formami krasowymi (związanymi z rozpuszczaniem skał, głównie węglanowych, przez wodę), więc mechanizm ich powstawania jest inny niż w korazji.
- Eratyki (głazy narzutowe) są typowe dla środowiska glacjalnego – to materiał przeniesiony i pozostawiony przez lądolód lub lodowiec, a nie efekt erozji wiatrowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się wiatr i ścieranie, szukaj form erozyjnych (np. graniaki), a nie akumulacyjnych (np. wydmy) ani związanych z lodowcem czy krasem.
