W tym typie zadania najpierw interpretuje się wyniki przeglądu, a dopiero potem wykonuje rachunek kosztów. Dane pomiarowe (gęstość elektrolitu, rezystancja świec żarowych, napięcie ładowania) służą do decyzji, które elementy uznać za sprawne, a które za wymagające interwencji.
Etap 1: kwalifikacja czynności i części
- Gęstość elektrolitu na bardzo niskim poziomie wskazuje na problem ze stanem naładowania/stanem akumulatora; w zadaniach egzaminacyjnych często prowadzi to do przyjęcia wymiany lub obsługi akumulatora zgodnie z tabelą/cennikiem dołączonym do zadania.
- Rezystancja świec żarowych podana jako zakres 1–1,5 Ω sugeruje, że świece mieszczą się w typowym zakresie roboczym, więc zwykle nie są kwalifikowane do wymiany (o ile zadanie nie podaje innego progu).
- Napięcie ładowania alternatora 13,8 V bywa traktowane jako wartość poprawna, więc nie dolicza się napraw układu ładowania.
Etap 2: obliczenie kosztu brutto
- Wybiera się z cennika pozycje odpowiadające przeglądowi oraz "koniecznym wymianom" wynikającym z etapu 1.
- Sumuje się koszty części i robocizny (np. liczba roboczogodzin × stawka).
- Odczytuje się lub oblicza wartość brutto zgodnie z tym, jak zadanie podaje ceny (jeśli w cenniku są już kwoty brutto, nie wykonuje się dodatkowego przeliczania).
Odpowiedź "590,00 zł" jest poprawna, bo odpowiada końcowej sumie brutto dla zakresu prac wynikającego z danych diagnostycznych i cennika przypisanego do zadania. Pozostałe kwoty są nieprawidłowe, ponieważ odpowiadają innemu (zbyt szerokiemu lub zbyt wąskiemu) zakresowi wymian albo pomijają część kosztów (np. sam przegląd) bądź błędnie traktują elementy sprawne jako wymagające wymiany.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy liczysz brutto czy netto i czy cennik nie zawiera już cen brutto. To częsta przyczyna rozbieżności o kilkanaście–kilkadziesiąt procent.
