KWALIFIKACJA BPO1 - STYCZEŃ 2011

PYTANIE NR 42.
W zakładzie mięsnym na stanowisku wykrawania, porcjowania i rozbioru tusz mięsnych najbardziej przydatne przy wykonywanych czynnościach oraz skutecznie zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników będą rękawice wykonane z
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na stanowiskach wykrawania i rozbioru głównym zagrożeniem jest przecięcie lub przekłucie dłoni ostrym nożem.
Rękawice z tkanin z elementami metalowymi (np. siatka) najlepiej ograniczają urazy mechaniczne. Rękawice lniane oraz gumowe z wkładkami służą raczej do komfortu termicznego lub ochrony przed wilgocią, a nie przed ostrzem.

Pełne wyjaśnienie:

Na stanowisku wykrawania, porcjowania i rozbioru tusz mięsnych pracownik wykonuje powtarzalne ruchy ręką uzbrojoną w ostry nóż, często w warunkach wilgotnych i śliskich. Dominującym zagrożeniem dla dłoni jest przecięcie lub przekłucie, czyli uraz mechaniczny spowodowany kontaktem z ostrzem.

Dlatego najbardziej przydatne i skuteczne są rękawice wykonane z tkanin z elementami metalowymi, ponieważ konstrukcyjnie zwiększają odporność na przecięcie i ograniczają głębokość potencjalnego urazu. W praktyce takie rozwiązania spotyka się jako rękawice o podwyższonej odporności mechanicznej, stosowane na ręce "podpierającej" materiał, która jest narażona na przypadkowe trafienie nożem.

Pozostałe odpowiedzi nie odpowiadają głównemu ryzyku tego stanowiska:

  • "tkanin lub dzianin lnianych" – to materiały tekstylne, które mogą poprawiać komfort, chłonąć pot i zapewniać niewielką ochronę przed otarciem, ale zwykle nie gwarantują skutecznej bariery przeciw przecięciu.
  • "gumy z wkładką ocieplającą" – takie rękawice są dobierane głównie pod kątem zimna lub pracy w wilgoci, a nie pod kątem kontaktu z ostrzem. Ocieplenie nie podnosi wprost odporności na przecięcie.
  • "gumy z wkładką izolującą" – izolacja może dotyczyć np. ochrony termicznej lub elektrycznej w innych pracach, ale w rozbiorze mięsa kluczowa jest odporność na przecięcie, a nie sama izolacja.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij dominujące zagrożenie (tu: ostrze/noże), a dopiero potem dobieraj ŚOI. Jeśli w odpowiedziach występują materiały "ocieplające/izolujące", to zwykle odnoszą się do zimna lub innych czynników, a nie do urazów od cięcia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najważniejsze jest zagrożenie mechaniczne: przecięcie lub przekłucie dłoni ostrym nożem. W praktyce oznacza to konieczność doboru rękawic o wysokiej odporności na cięcie, szczególnie na rękę podtrzymującą surowiec.
Ponieważ elementy metalowe (np. siatka) tworzą barierę ograniczającą wnikanie ostrza w dłoń. Takie rękawice są projektowane pod urazy od cięcia i przekłucia, a nie tylko pod komfort cieplny czy ochronę przed wilgocią.
Zwykle nie. Rękawice gumowe mogą chronić przed wilgocią i poprawiać chwyt, ale nie są z definicji ochroną antyprzecięciową. Przy kontakcie z ostrzem guma może zostać łatwo przecięta, więc kluczowa jest konstrukcja pod odporność na cięcie.
Oznacza to, że materiał i konstrukcja rękawicy są dobrane tak, aby zwiększyć odporność na przecięcie i zmniejszyć ryzyko urazu podczas kontaktu z ostrymi krawędziami. W praktyce potwierdza się to badaniami i oznaczeniami producenta w dokumentacji ŚOI.
Gdy dominującym zagrożeniem jest zimno (np. praca w chłodni) lub potrzeba komfortu termicznego, a ryzyko przecięcia jest mniejsze. W rozbiorze mięsa ryzyko ostrza jest zwykle kluczowe, więc samo ocieplenie nie rozwiązuje głównego problemu.
Należy dobrać rękawice pod kątem najwyższego istotnego ryzyka: przecięcia/przekłucia. W praktyce często stosuje się rękawice o bardzo wysokiej odporności mechanicznej (np. z elementami metalowymi) na rękę narażoną na przypadkowe trafienie nożem.
Najczęściej nie są wystarczające, bo zapewniają ograniczoną ochronę przed przecięciem. Mogą poprawiać komfort lub zmniejszać otarcia, ale przy pracy z ostrzem potrzeba rękawic zaprojektowanych do zagrożeń mechanicznych, a nie tylko tekstylnych.
Częsty błąd to wybór rękawic "grubych" lub "wodoodpornych" (np. gumowych), bo kojarzą się z ochroną, mimo że nie chronią skutecznie przed cięciem. Drugi błąd to skupienie się na zimnie/wilgoci i pominięcie faktu, że ostrze jest zagrożeniem krytycznym.
Bo dobór ochrony powinien wynikać z największego ryzyka. Jeśli dominują urazy od ostrza, wybiera się ochronę antyprzecięciową; jeśli dominują czynniki termiczne lub chemiczne, dobór będzie inny. Bez wskazania dominującego czynnika łatwo dobrać ŚOI "nie do tego zagrożenia".
Ćwicz schemat: (1) rozpoznaj zagrożenie, (2) wskaż część ciała narażoną, (3) dobierz ŚOI do typu zagrożenia, (4) odrzuć odpowiedzi, które dotyczą innego ryzyka (np. ocieplenie zamiast odporności na cięcie). Pomaga też analiza przykładowych kart doboru ŚOI.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 47% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że rękawice lniane oraz gumowe z wkładkami służą raczej do komfortu termicznego lub ochrony przed wilgocią, a nie przed ostrzem.

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe BHP dotyczące doboru ŚOI do zagrożeń mechanicznych
  • Instrukcje stanowiskowe i ocena ryzyka zawodowego dla stanowisk rozbioru mięsa
  • Karty katalogowe producentów rękawic antyprzecięciowych i metalowych (mesh) stosowanych w przemyśle spożywczym

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego