KWALIFIKACJA BUD18 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 14.
Wartość azymutu A12-13 obliczona na podstawie danych zawartych na rysunku wynosi
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek związany z geodezją, który może być częścią egzaminu zawodowego dla technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Azymut wyznacza się na podstawie danych z rysunku (np. różnic współrzędnych lub kątów) i sprowadza do zakresu 0–400g. Poprawny wynik musi uwzględniać właściwą ćwiartkę kierunku 12→13; pozostałe wartości odpowiadają typowym pomyłkom: dodaniu/odjęciu 200g albo redukcji o 400g.

Pełne wyjaśnienie:

Azymut A12-13 opisuje kierunek od punktu 12 do punktu 13 wyrażony jako kąt w układzie geodezyjnym. W praktyce szkolnej azymut liczy się najczęściej:

  • z różnic współrzędnych (np. ΔX i ΔY), albo
  • z zależności kątowych pokazanych na szkicu (np. związek między kierunkiem i kątem).

Niezależnie od metody, kluczowe są dwa kroki: (1) poprawne wyznaczenie wartości kąta oraz (2) dobór właściwej ćwiartki i sprowadzenie wyniku do przedziału 0–400g. To właśnie drugi etap najczęściej generuje odpowiedzi pozornie "prawie dobre", ale przesunięte o 200g lub 400g.

Odpowiedź "A12-13 = 106,3430g" jest poprawna, ponieważ odpowiada kierunkowi 12→13 wynikającemu z danych na rysunku i jest już znormalizowana do właściwego zakresu w gradach.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wartości typu 256,5470g często pojawiają się, gdy ktoś odwróci zwrot (liczy kierunek 13→12) albo bezrefleksyjnie doda/odejmie około 200g. Z kolei 306,3430g ma tę samą część ułamkową co wynik poprawny, co sugeruje typowy mechanizm: policzono poprawną wartość, ale przypisano ją do złej ćwiartki (przesunięcie o 200g). Natomiast 56,5470g bywa skutkiem redukcji kąta do zbyt małego przedziału lub pomylenia osi odniesienia (np. liczenia od wschodu zamiast od północy).

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu wstępnego kąta zawsze wykonaj kontrolę logiczną na szkicu: w którą stronę "patrzy" odcinek 12→13 (NE/NW/SE/SW). Jeśli wynik nie pasuje do położenia odcinka, to błąd dotyczy ćwiartki lub zwrotu, a nie samej wartości kąta.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Azymut to kąt określający kierunek linii (np. 12→13), najczęściej liczony od kierunku północy zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W zapisie szkolnym podaje się go w zakresie 0–400g (grady). Kluczowe jest też zachowanie zwrotu: od punktu początkowego do końcowego.
Najpierw wyznacza się różnice współrzędnych między punktami (ΔX, ΔY), a następnie oblicza kąt z funkcji arctan (zależnie od przyjętego układu osi). Potem koniecznie koryguje się wynik do właściwej ćwiartki na podstawie znaków ΔX i ΔY oraz sprowadza do przedziału 0–400g.
W geodezji często spotkasz podział koła na 400g, bo ułatwia on część obliczeń i jest powszechny w instrumentach oraz materiałach szkolnych. 400g odpowiada pełnemu kątowi. Na egzaminie ważne jest, by nie mieszać jednostek: wynik w stopniach trzeba przeliczyć na grady i odwrotnie.
Porównaj kierunek odcinka na szkicu z intuicyjnym położeniem: czy od punktu startu idziesz bardziej na północ, południe, wschód czy zachód. Jeśli wynik sugeruje przeciwny kierunek, zwykle oznacza to błąd zwrotu (13→12 zamiast 12→13) lub brak korekty o 200g/400g po obliczeniu kąta podstawowego.
Zapis A12-13 oznacza azymut (kierunek) linii prowadzonej od punktu 12 do punktu 13. Indeksy pomagają odróżnić, z którego punktu wychodzi kierunek. To ważne, bo azymut dla 12→13 różni się od azymutu 13→12 o 200g (po zredukowaniu do 0–400g).
Dodanie lub odjęcie 200g pojawia się najczęściej przy zmianie zwrotu kierunku (np. liczysz azymut dla odcinka w przeciwną stronę). Zawsze po tej operacji wykonaj redukcję do 0–400g: jeśli wynik przekracza 400g, odejmij 400g; jeśli jest ujemny, dodaj 400g. To usuwa "wyjście" poza zakres.
Najczęściej myli się zwrot odcinka (start i koniec), pomija korektę ćwiartki po arctan, miesza stopnie z gradami oraz nie redukuje wyniku do 0–400g. Częsty jest też błąd "mechaniczny": przepisanie liczby z kalkulatora bez sprawdzenia, czy pasuje do kierunku widocznego na rysunku.
W obliczeniach pośrednich może wyjść wartość poza zakresem, ale wynik końcowy azymutu standardowo podaje się w przedziale 0–400g. Jeśli obliczony kąt jest większy niż 400g, odejmuje się 400g; jeśli jest ujemny, dodaje się 400g. Dzięki temu każdy kierunek ma jednoznaczny zapis.
Jeżeli ktoś policzy azymut w przeciwną stronę, to po sprowadzeniu do zakresu 0–400g wynik różni się zwykle o 200g od prawidłowego. Dlatego w odpowiedziach testowych często pojawia się para wartości "oddalonych" o około 200g. To sygnał, by sprawdzić, z którego punktu ma być liczony kierunek.
Ćwicz schemat: (1) odczytaj z rysunku dane, (2) policz kąt podstawowy, (3) dobierz ćwiartkę, (4) zredukuj do 0–400g, (5) wykonaj kontrolę na szkicu. Dobrze działa też trening na krótkich przykładach z różnymi znakami ΔX i ΔY oraz kontrola zwrotu odcinka.
info

Około 59% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Azymut wyznacza się na podstawie danych z rysunku (np. różnic współrzędnych lub kątów) i sprowadza do zakresu 0–400g."

Materiały:

  • Skrypty szkolne z geodezji: azymuty i kąty kierunkowe (dział rachunku współrzędnych)
  • Zadania rachunkowe z interpretacją znaków ΔX, ΔY i doborem ćwiartki
  • Powtórzenie trygonometrii: funkcja arctan i korekta do właściwego przedziału

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego