KWALIFIKACJA ELM5 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 5.
Wartość pojemności przedstawionego na rysunku kondensatora wynosi
Ilustracja przedstawia symbol kondensatora, który jest elementem elektronicznym używanym do przechowywania ładunku
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pojemność kondensatora odczytuje się z jego oznaczenia przedstawionego na rysunku.
Jeżeli zapis odpowiada wartości "2,2" w jednostce pF (często spotykane też jako "2p2", gdzie litera p zastępuje przecinek), to właściwa pojemność wynosi 2,2 pF. Pozostałe odpowiedzi różnią się rzędem wielkości lub zapisem.

Pełne wyjaśnienie:

W praktyce montażu i serwisu elektroniki pojemność kondensatora rozpoznaje się na podstawie nadruku/kodu (dla elementów przewlekanych i SMD) albo zapisu umieszczonego w dokumentacji/na rysunku. Warto pamiętać, że dla małych pojemności (rzędu pikofaradów) spotyka się zapisy, w których litera jednostki pełni rolę separatora dziesiętnego, np. "2p2" oznacza 2,2 pF.

Odpowiedź "2,2 pF" jest poprawna, ponieważ odpowiada typowemu sposobowi zapisu wartości kondensatora w pikofaradach, gdzie część ułamkowa jest istotna (2,2 pF to bardzo mała pojemność, często używana w obwodach w.cz., kompensacji lub dopasowaniu).

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • "22 pF" to wartość dziesięć razy większa niż 2,2 pF; taka pomyłka zmienia częstotliwość graniczną filtrów i parametry obwodów rezonansowych.
  • "2,0 pF" jest inna niż 2,2 pF; w zastosowaniach wysokoczęstotliwościowych różnica 0,2 pF może być znacząca.
  • "0,2 pF" jest znacznie mniejsza; to już zakres, w którym pojawiają się też pojemności pasożytnicze, więc wybór takiej wartości bez podstawy w oznaczeniu jest typowym błędem rzędu wielkości.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj jednostkę (pF/nF/µF) oraz to, czy w zapisie nie użyto litery jako "przecinka" (p, n, u). To pozwala uniknąć najczęstszych pomyłek o 10× lub 1000×.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zapis "2p2" oznacza pojemność 2,2 pF. Litera p pełni rolę separatora dziesiętnego (zastępuje przecinek/kropkę) i jednocześnie wskazuje jednostkę pikofaradów. To częsty sposób oznaczania małych pojemności.
Trzeba zwrócić uwagę na obecność separatora dziesiętnego lub litery w środku zapisu. Wartość 2,2 pF bywa opisana jako "2,2" lub "2p2", a 22 pF zwykle jako "22" (bez separatora). Różnica to 10×, więc ma duży wpływ na układ.
Bo ten sam zapis liczbowy przy innej jednostce oznacza zupełnie inną pojemność. pF to bardzo małe wartości (często w układach w.cz.), a pomylenie pF z nF lub µF daje błąd rzędu 1000× lub więcej. Na egzaminie zawsze najpierw identyfikuj jednostkę.
Spotkasz m.in.: zapis jawny z jednostką (np. 2,2 pF), zapis z literą jako separatorem (np. "2p2", "4n7"), oraz kody liczbowe (częste w SMD). W zadaniach egzaminacyjnych zwykle chodzi o rozpoznanie, który z tych zapisów został użyty.
Nie. To różne wartości pojemności, a w zadaniach testowych liczy się dokładny odczyt z oznaczenia. W praktyce tolerancja elementu może być istotna, ale jeśli oznaczenie wskazuje 2,2 pF, to odpowiedź 2,0 pF jest po prostu niezgodna z kodem.
Kilkopikofaradowe kondensatory stosuje się często w układach wysokich częstotliwości: dopasowanie impedancji, obwody rezonansowe, kompensacja, strojenie. Tak małe pojemności są porównywalne z pojemnościami pasożytniczymi, więc poprawny dobór (np. 2,2 pF vs 22 pF) jest krytyczny.
Najczęstsze błędy to: pominięcie jednostki (pF/nF/µF), nieuwzględnienie separatora dziesiętnego (2,2 odczytane jako 22), oraz "zgadywanie" typowej wartości zamiast odczytu. Pomaga nawyk: najpierw jednostka, potem zapis (czy jest litera/separator).
W układach w.cz. i w obwodach rezonansowych nawet niewielka zmiana pojemności wpływa na częstotliwość, dobroć i dopasowanie. 0,2 pF to mała liczba, ale przy kilku pF stanowi zauważalny procent wartości. Dlatego w zadaniach rozpoznawania elementów oczekuje się dokładnego odczytu.
Tak, często wystarczy poprawnie odczytać oznaczenie na obudowie lub z rysunku/dokumentacji. Miernik jest potrzebny, gdy element jest nieopisany, oznaczenie jest nieczytelne albo podejrzewasz uszkodzenie. Na egzaminach ELM.2 zwykle testuje się właśnie umiejętność interpretacji kodów.
Warto przećwiczyć: przeliczanie jednostek (pF–nF–µF), rozpoznawanie zapisu "2p2/4n7", oraz typowe kody spotykane w elementach. Pomagają krótkie fiszki i zadania treningowe z doborem elementu do schematu/BOM. Klucz to dokładność, nie szybkość zgadywania.
info

Około 68% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Według specjalistów z branży: "Pozostałe odpowiedzi różnią się rzędem wielkości lub zapisem."

Źródła:

  • Electronics Notes, "Capacitor Markings & Codes" (opis zapisu z literą jako separatorem dziesiętnym), https://www.electronics-notes.com/articles/electronic_components/capacitor/capacitor-markings.php - dostęp 2026-03-02
  • Wikipedia, "Capacitor – Code markings" (ogólny opis sposobów oznaczania pojemności), https://en.wikipedia.org/wiki/Capacitor - dostęp 2026-03-02

Materiały:

  • Karty katalogowe kondensatorów (sekcje: Marking/Ordering information)
  • Poradniki producentów dotyczące oznaczeń elementów SMD i przewlekanych
  • Podstawy elektroniki: rozdziały o kondensatorach i jednostkach

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego