Układy G54–G59 (w tym G55) służą do zdefiniowania punktu zerowego przedmiotu względem układu maszyny. W praktyce operator wpisuje do tabeli przesunięć wartości X/Y/Z, które mówią sterowaniu, gdzie znajduje się zero detalu.
Aby obliczyć przesunięcie w osi Z, trzeba:
- ustalić, od jakiej bazy na rysunku prowadzone są wymiary (krawędź, czoło, płaszczyzna odniesienia),
- zidentyfikować, gdzie ma być Z=0 dla programu (punkt zerowy przedmiotu),
- zbudować łańcuch wymiarów wzdłuż osi Z: kolejne odcinki należy sumować lub odejmować zgodnie z kierunkiem,
- sprawdzić znak wyniku, bo w zależności od obrabiarki i przyjętego zwrotu osi, przesunięcie może być dodatnie lub ujemne.
Odpowiedź "Z169,32" jest poprawna wtedy, gdy dokładnie odpowiada wynikowi obliczeń wynikających z wymiarów na rysunku dla zadanego punktu zerowego i przyjętej bazy. Wartości "Z134,32", "Z179,32" oraz "Z234,32" typowo odpowiadają najczęstszym błędom: pominięciu jednego z wymiarów składowych, dodaniu nie tego odcinka, przyjęciu niewłaściwej bazy lub pomyleniu kierunku (a więc i znaku) w osi Z.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu wyniku z rysunku wykonaj szybki test sensowności — sprawdź, czy uzyskana wartość leży w zakresie rzeczywistej odległości między bazą a punktem Z=0. Jeśli wynik "wychodzi za duży" lub "za mały" w porównaniu do gabarytu detalu, to znak lub jeden z odcinków łańcucha został użyty nieprawidłowo.
