W schemacie zastępczym linii długiej (dla pary symetrycznej) wyróżnia się tzw. parametry pierwotne rozłożone wzdłuż linii: rezystancję jednostkową przewodników, indukcyjność jednostkową, pojemność jednostkową między żyłami oraz upływność (związaną z izolacją). Pytanie dotyczy wyłącznie rezystancji jednostkowej pary, czyli oporu związanego z samymi żyłami przewodzącymi.
Odpowiedź "średnicy żył" jest właściwa, ponieważ rezystancja przewodnika zależy od jego przekroju poprzecznego. Średnica determinuje przekrój: im większa średnica (większy przekrój), tym mniejsza rezystancja na jednostkę długości. To bezpośrednio wpływa na straty mocy i spadki napięć w torze miedzianym, a w konsekwencji na parametry transmisyjne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do rezystancji jednostkowej żył?
- "stanu izolacji żył" – stan izolacji wpływa głównie na upływność (parametr związany z prądami upływu) oraz na niezawodność i zakłócenia, ale nie opisuje oporu samego metalu przewodzącego wprost. Uszkodzona izolacja może powodować dodatkowe prądy upływu, jednak to inny parametr modelu niż rezystancja żył.
- "rodzaju izolacji żył" – rodzaj dielektryka wpływa przede wszystkim na pojemność i właściwości upływowe (oraz w pewnym zakresie na stabilność parametrów z częstotliwością), a nie na rezystancję przewodnika wynikającą z jego przekroju i materiału.
- "pojemności między żyłami" – pojemność jest odrębnym parametrem (C) i zależy m.in. od geometrii pary oraz przenikalności elektrycznej izolacji. Może wpływać na transmisję (np. tłumienie zależne od częstotliwości), ale nie stanowi czynnika wyznaczającego rezystancję jednostkową żył.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "rezystancja jednostkowa żyły/pary", szukaj odpowiedzi związanych z przekrojem/średnicą i materiałem przewodnika, a gdy mowa o izolacji – zwykle chodzi o pojemność lub upływność, a nie o rezystancję metalu.
