W zadaniach szkolnych o amortyzacji, gdy nie podano metody, standardowo przyjmuje się amortyzację liniową, czyli równe odpisy w każdym roku oraz brak dodatkowej wartości końcowej (rezydualnej), jeśli nie ma jej w treści.
Niech V0 oznacza wartość początkową środka trwałego. Okres użytkowania to 10 lat, więc roczny odpis amortyzacyjny wynosi:
Odpis roczny = V0 / 10
Po 9 latach suma odpisów (umorzenie) to:
Umorzenie po 9 latach = 9 · (V0 / 10)
Wartość środka trwałego po 9 latach (wartość księgowa netto) to wartość początkowa pomniejszona o dotychczasowe umorzenie:
20 000 = V0 − 9·(V0/10)
Upraszczenie:
- V0 − 9V0/10 = (10V0/10 − 9V0/10) = V0/10
- czyli 20 000 = V0/10
- zatem V0 = 20 000 · 10 = 200 000
Dlatego poprawna jest odpowiedź "200 000,00 zł".
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo nie spełniają warunku z treści po podstawieniu wstecz. Dla przykładu: przy 150 000 zł roczny odpis to 15 000 zł, a po 9 latach pozostałoby 150 000 − 9·15 000 = 15 000 zł (nie 20 000). Analogicznie dla 250 000 zł zostałoby 25 000 zł, a dla 300 000 zł zostałoby 30 000 zł. Te wyniki pokazują typowy błąd proporcji: po 9 z 10 lat przy amortyzacji liniowej pozostaje dokładnie 1/10 wartości początkowej.
W praktyce agrobiznesu takie rozumowanie pomaga szybko ocenić stopień zużycia księgowego maszyn i budynków oraz kontrolować poprawność zapisów w ewidencji.
