Rozmnażanie roślin może zachodzić generatywnie (z nasion, po zapyleniu i zapłodnieniu) albo wegetatywnie (z części rośliny: organów podziemnych, fragmentów pędów, ząbków, kłączy itp.). W uprawie warzyw rozróżnienie to jest bardzo praktyczne, bo decyduje o doborze materiału rozmnożeniowego i technologii uprawy.
Odpowiedź "chrzan i czosnek." jest poprawna, ponieważ oba te gatunki w typowej praktyce ogrodniczej rozmnaża się głównie wegetatywnie:
- Czosnek rozmnaża się przez sadzenie ząbków (części główki), co daje rośliny o cechach zbliżonych do rośliny matecznej.
- Chrzan najczęściej rozmnaża się z fragmentów korzeni (sadzonki korzeniowe), a nie z siewu, bo jest to sposób pewniejszy i bardziej wyrównany w produkcji.
Pozostałe propozycje są błędne, bo zawierają gatunki, które standardowo rozmnaża się z nasion (generatywnie) lub nie są typowo kojarzone z rozmnażaniem wegetatywnym w ujęciu egzaminacyjnym:
- "chrzan i kapusta." – chrzan pasuje, ale kapustę w produkcji warzywniczej uzyskuje się zwykle z nasion (rozsada), więc para nie spełnia warunku.
- "pomidor i bób." – zarówno pomidor, jak i bób uprawia się głównie z siewu, więc to przykład rozmnażania generatywnego.
- "groch i seler." – groch wysiewa się z nasion; seler w praktyce także najczęściej produkuje się z nasion (rozsada). Zestawienie może kusić, bo seler ma zgrubiały organ użytkowy, ale to nie oznacza, że standardowo rozmnaża się go przez podział organu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się hasła typu ząbki, kłącza, bulwy, odcinki korzeni, zwykle chodzi o rozmnażanie wegetatywne. Jeśli kluczowym etapem jest siew i rozsada z nasion – to rozmnażanie generatywne.
