Wiązania cegieł identyfikuje się przede wszystkim po tym, jak na licu muru układają się wozówki i główki oraz czy i jak spoiny pionowe są przesuwane między kolejnymi warstwami. To właśnie te cechy decydują o nazwie wiązania i o sposobie przewiązania muru.
Odpowiedź "Gotyckie." jest właściwa, ponieważ w wiązaniu gotyckim typowe jest naprzemienne występowanie wozówek i główek w jednym rzędzie (na licu widoczny jest powtarzalny rytm), a w kolejnych warstwach uzyskuje się mijankę spoin, czyli brak ciągłych spoin pionowych przechodzących przez kilka warstw. Dzięki temu mur jest poprawnie "związany" i stabilny.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do obserwowanego układu, bo oznaczają inne schematy rozmieszczenia wozówek i główek lub inny rytm powtarzania modułu wiązania:
- "Weneckie." – w tym wiązaniu oczekuje się innego układu widocznych powierzchni cegieł oraz innego powtarzalnego rytmu na licu muru, więc nie odpowiada przedstawionemu schematowi.
- "Kowadełkowe." – wskazuje na odmienny sposób wiązania (inny układ elementów i spoin), przez co nie daje takiego efektu naprzemienności, jaki jest charakterystyczny dla gotyckiego.
- "Wielorzędowe." – nazwa sugeruje układ budowany seriami (wieloma rzędami) o innym powtarzaniu wzoru; nie jest zgodne z rozpoznawalnym, regularnym rytmem właściwym dla wiązania gotyckiego.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi warto "złapać" na rysunku najmniejszy powtarzalny fragment (moduł) i sprawdzić dwa elementy: (1) czy w jednym rzędzie pojawiają się na przemian wozówki i główki, (2) czy spoiny pionowe są przesunięte w kolejnych warstwach. To zwykle najszybciej prowadzi do poprawnego rozpoznania wiązania.
