Sieć trygonometryczna w zastosowaniach kontrolnych (monitoring obiektu) jest wykorzystywana do określania zmian położenia punktów w płaszczyźnie poziomej, czyli do wyznaczania przemieszczeń poziomych. Aby wyznaczyć takie przemieszczenia, potrzebne są obserwacje opisujące wzajemne kierunki/azymuty między punktami sieci, a więc obserwacje kątowe w poziomie.
Dlaczego poprawne są kąty poziome?
Pomiar kątów poziomych pozwala wyznaczać kierunki i zależności geometryczne w planie. Przy porównaniu wyników z różnych epok pomiarowych zmiana tych zależności (po wyrównaniu sieci) przekłada się na zmianę współrzędnych XY punktów, czyli na bezwzględne przemieszczenia poziome.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Kąty pionowe – dotyczą obserwacji w płaszczyźnie pionowej (kąt nachylenia linii celowej). Są przydatne m.in. w wyznaczaniu różnic wysokości lub składowej pionowej przemieszczeń, ale nie są podstawową wielkością dla przemieszczeń poziomych w sieci trygonometrycznej.
- Przewyższenia – to różnice wysokości typowe dla niwelacji. Służą głównie do analizy przemieszczeń pionowych (osiadania, wypiętrzenia), a nie do zmian położenia w planie.
- Miary czołowe – nie są standardowym określeniem podstawowej obserwacji w klasycznej sieci trygonometrycznej do wyznaczania przemieszczeń poziomych; odpowiedź jest więc nieadekwatna do pytania.
Na egzaminie warto kojarzyć: poziome przemieszczenia ↔ obserwacje w poziomie (kąty/kierunki), a pionowe przemieszczenia ↔ przewyższenia lub obserwacje związane z wysokością.
