Rozpoznanie typu silnika na podstawie wirnika opiera się na cechach konstrukcyjnych elementów, które w praktyce serwisowej są bardzo charakterystyczne.
Odpowiedź "Prądu stałego." jest właściwa, gdy na rysunku wirnika widać komutator, czyli walcowy zespół wielu odizolowanych od siebie segmentów (zwykle miedzianych). Komutator współpracuje ze szczotkami i realizuje przełączanie prądu w uzwojeniach wirnika, dzięki czemu moment elektromagnetyczny ma stały zwrot. Taki układ jest typowy dla silników prądu stałego (oraz komutatorowych jednofazowych, ale w tym zestawie odpowiedzi nie ma takiej opcji).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "Synchronicznego." Wirniki silników synchronicznych są budowane inaczej (np. z uzwojeniem wzbudzenia lub magnesami trwałymi). Zasadniczo nie występuje tu klasyczny komutator do komutacji prądu w wirniku, a zasilanie wzbudzenia (jeśli jest) realizuje się innymi metodami.
- "Indukcyjnego klatkowego." Wirnik klatkowy ma pręty (zwykle aluminiowe lub miedziane) zwarte pierścieniami na końcach, tworzące tzw. klatkę. Nie ma komutatora ani wyprowadzeń do szczotek. Na rysunkach często widać jednolitą konstrukcję klatki bez segmentów komutatora.
- "Indukcyjnego pierścieniowego." Wirnik pierścieniowy (uzwojony) ma uzwojenie trójfazowe wyprowadzone na pierścienie ślizgowe. Z zewnątrz można go pomylić z komutatorem, ale pierścienie ślizgowe to zwykle kilka ciągłych pierścieni (np. trzy), a nie wiele segmentów jak w komutatorze.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widzisz wiele wąskich, odizolowanych segmentów na końcu wirnika, myśl o komutatorze i silniku prądu stałego. Jeśli widzisz kilka gładkich pierścieni – to raczej pierścienie ślizgowe wirnika pierścieniowego.
