Końcówkę typu Pozidriv (PZ) dobiera się do wkrętów z gniazdem krzyżowym, które oprócz głównego "krzyża" ma jeszcze dodatkowe, cienkie nacięcia (zwykle widoczne jako drugi, płytszy krzyż przesunięty o 45°). To kluczowa cecha odróżniająca Pozidriv od Phillips (PH), gdzie występuje tylko podstawowy krzyż bez tych dodatkowych linii.
W praktyce poprawny dobór bitu jest ważny, bo:
- zmniejsza ryzyko cam-out (wyskakiwania końcówki z gniazda),
- ogranicza niszczenie nacięć na łbie wkręta,
- pozwala przenieść większy moment bez poślizgu i uszkodzeń.
Dlatego poprawna jest odpowiedź wskazująca rysunek, na którym widoczne są cechy PZ (dodatkowe nacięcia między ramionami krzyża). Pozostałe odpowiedzi są błędne, jeżeli przedstawiają inne typy gniazd lub krzyż bez dodatkowych nacięć:
- Jeśli rysunek pokazuje zwykły krzyż bez dodatkowych nacięć, odpowiada to częściej PH, a nie PZ.
- Jeśli rysunek przedstawia gniazdo w kształcie gwiazdy, to jest to typ Torx i wymaga innej końcówki.
- Jeśli rysunek przedstawia sześciokąt, to jest to imbus (gniazdo sześciokątne) i również wymaga innego narzędzia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wahasz się między PH i PZ, szukaj na rysunku (lub na rzeczywistym wkręcie) dodatkowych, cienkich linii między ramionami krzyża — to najszybszy i najpewniejszy wyróżnik Pozidriv.
