W programowaniu CNC fragment toru narzędzia między dwoma punktami można zapisać jako ruch liniowy (np. G01) albo ruch po łuku (interpolacja kołowa: G02/G03). Jeżeli tor z punktu 1 do punktu 3 jest łukiem, to blok programu musi jednoznacznie opisać:
- rodzaj ruchu – interpolację kołową,
- punkt końcowy – współrzędne X i Y punktu 3,
- geometrię łuku – najczęściej poprzez promień R (albo alternatywnie przez przesunięcia środka I/J, jeśli tak przyjęto).
Odpowiedź "G02 X56 Y53 R12" jest poprawna, bo zawiera kod interpolacji kołowej G02 (łuk zgodny z ruchem wskazówek zegara) oraz wskazuje punkt końcowy (X56, Y53) i promień (R12). Taki zapis odpowiada typowemu sposobowi programowania przejścia po łuku, gdy na rysunku znane są współrzędne końca oraz promień.
Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z następujących powodów: mogą wskazywać zły rodzaj ruchu (np. ruch liniowy zamiast łuku), zły kierunek interpolacji (G03 zamiast G02), albo mieć niezgodne parametry geometrii (inne X/Y lub inny promień R), przez co tor nie pokryje się z rysunkiem. Częstą pułapką jest też mieszanie zapisu promienia R z zapisem środka łuku I/J – oba podejścia są spotykane, ale nie są tym samym i muszą pasować do założeń zadania oraz sterowania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy odcinek jest linią czy łukiem, potem sprawdź kierunek łuku, a dopiero na końcu porównuj X/Y i R. To ogranicza ryzyko wyboru "pozornie podobnej" odpowiedzi.
