Przy księgowaniu wpływu należności od odbiorcy na koncie "Rachunek bieżący" kluczowe jest rozróżnienie między:
- dokumentem potwierdzającym, że pieniądze rzeczywiście wpłynęły na rachunek,
- dyspozycją/instrumentem, który może służyć do zainicjowania płatności.
Podstawą zapisu na koncie bankowym jest wyciąg bankowy, ponieważ odzwierciedla on stan i zmiany na rachunku wykazane przez bank. To właśnie wyciąg stanowi wiarygodne potwierdzenie, że operacja została zrealizowana i zaksięgowana przez bank, a więc może być bezpośrednim dowodem do ujęcia wpływu środków.
Odpowiedź "czek rozrachunkowy" nie pasuje, ponieważ czek jest instrumentem płatniczym; nawet jeśli występuje w obrocie, nie jest standardowym dowodem księgowym potwierdzającym wpływ na rachunek w momencie ewidencji na koncie bankowym. Sam czek (lub informacja o jego wystawieniu) nie musi oznaczać, że środki już zasiliły rachunek.
Odpowiedź "polecenie przelewu" jest błędna, bo polecenie przelewu to dyspozycja zleceniodawcy (inicjacja płatności). Może potwierdzać złożenie zlecenia, ale nie jest równoznaczne z zaksięgowaniem wpływu na rachunku odbiorcy. Do zapisu na koncie "Rachunek bieżący" potrzebne jest potwierdzenie banku.
Odpowiedź "polecenie zapłaty" również dotyczy zlecenia/zgody na obciążenie rachunku i mechanizmu rozliczenia, a nie dokumentu wykazującego finalny zapis na rachunku bankowym jednostki. W praktyce księgowanie wpływu opiera się na informacji z banku o wykonanej operacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy księgowania na koncie bankowym, najczęściej szukasz dokumentu, który pokazuje ruchy na rachunku (wyciąg/raport bankowy), a nie dokumentu, który tylko inicjuje płatność.
