W zadaniach tego typu trzeba przełożyć diagram stanów na zapis sekwencji ruchów dwóch siłowników. Każdy krok na diagramie odpowiada zmianie stanu układu (np. osiągnięciu położenia krańcowego i przejściu do następnej fazy cyklu). Odczyt wykonuje się, zaczynając od stanu początkowego, a następnie podążając po strzałkach/przejściach w kolejności przewidzianej przez diagram.
W odpowiedziach użyto skrótów "1A" i "2A" dla dwóch siłowników (napędów), a znaki:
- "+" – ruch w kierunku wysuwu (zwykle wysunięcie tłoczyska),
- "-" – ruch w kierunku powrotu/wsuwu (zwykle wsunięcie tłoczyska).
Poprawna odpowiedź musi spełniać jednocześnie dwa warunki:
- zawiera dokładnie te ruchy, które wynikają z kolejnych stanów (nie wolno "zgubić" żadnego przejścia),
- zachowuje kolejność oraz znak ruchu (częsty błąd to zamiana "+" z "-" albo przestawienie dwóch środkowych kroków).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Każda z nich zmienia logikę cyklu: albo przestawia kolejność wysuwów/powrotów, albo wprowadza ruch powrotny niewłaściwego siłownika w danym momencie. Taka zmiana powoduje, że zapis nie odpowiada już kolejnym przejściom na diagramie (czyli w praktyce odpowiadałby innemu programowi sekwencyjnemu).
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi warto rozbić cykl na kroki (1, 2, 3, 4) i przy każdym kroku dopisać, który siłownik zmienia stan. Następnie porównać to 1:1 z zapisem w odpowiedzi, zwracając uwagę na znaki "+/-".
