Dobór metody wydobycia zależy m.in. od głębokości zalegania złoża, warunków geologicznych, bezpieczeństwa oraz ekonomiki robót. Gdy złoże znajduje się na dużej głębokości, wykonanie kopalni odkrywkowej wymagałoby usunięcia ogromnych ilości nadkładu i utrzymania bardzo rozległych oraz wysokich skarp. To zwykle prowadzi do gwałtownego wzrostu kosztów, problemów technicznych i środowiskowych, dlatego w praktyce przechodzi się na metodę podziemną (udostępnienie szybami, upadowymi i eksploatacja z wyrobisk).
Odpowiedź "Metoda podziemna" jest zatem właściwa jako ogólna reguła: im większa głębokość, tym bardziej uzasadniona staje się eksploatacja podziemna, bo pozwala dotrzeć do złoża bez zdejmowania całego nadkładu.
- "Metoda odkrywkowa" jest typowa dla złóż płytkich, gdzie stosunek nadkładu do kopaliny jest korzystny, a teren i warunki geotechniczne pozwalają na bezpieczne prowadzenie robót.
- "Metoda hybrydowa" nie jest standardową podstawową kategorią w prostym podziale metod wydobycia kopalin stałych; w praktyce spotyka się kombinacje rozwiązań, ale na egzaminach najczęściej wymaga się rozróżnienia odkrywki i metody podziemnej.
- "Metoda płomiennikowa" nie funkcjonuje jako powszechnie stosowana metoda wydobycia złóż kopalin stałych w tym ujęciu; nazwa może mylić, bo kojarzy się z procesami cieplnymi, a nie z podstawowym sposobem eksploatacji złoża.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "duża głębokość", najpierw sprawdź, czy pytanie dotyczy doboru metody eksploatacji (wtedy zwykle właściwa jest metoda podziemna), czy np. konkretnego systemu eksploatacji (ścianowy, komorowo-filarowy), gdzie potrzebne są dodatkowe informacje o złożu.
