"Rozsada" to młode rośliny wyprodukowane wcześniej pod osłonami (np. w multiplatach), które następnie wysadza się na miejsce stałe. Taką metodę wybiera się najczęściej wtedy, gdy:
- gatunek ma długi okres wegetacji i przy siewie wprost do gruntu zbiór byłby zbyt późny,
- wschody w polu bywają nierówne lub wolne, co zwiększa ryzyko zachwaszczenia i strat,
- zależy nam na wyrównaniu plantacji i lepszym starcie roślin.
Odpowiedź "Selera korzeniowego." jest poprawna, ponieważ seler korzeniowy w typowej technologii produkcji jest prowadzony z rozsady: najpierw wytwarza się sadzonki, a dopiero potem wysadza na pole. Pozwala to skrócić czas zajmowania pola, uzyskać równomierną obsadę oraz lepiej kontrolować początkowy wzrost.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w ujęciu "zwykle":
- "Marchew zwyczajną." – standardowo uprawiana jest z siewu bezpośredniego, ponieważ źle znosi przesadzanie, a uszkodzenie korzenia palowego pogarsza jakość plonu.
- "Pietruszkę korzeniową." – podobnie jak marchew najczęściej sieje się bezpośrednio; przesadzanie może powodować deformacje korzeni i nierówny plon.
- "Buraka ćwikłowego." – w praktyce polowej dominuje siew bezpośredni; choć w pewnych technologiach możliwa jest rozsada, nie jest to metoda "zwykle" kojarzona z tym gatunkiem w podstawowym ujęciu egzaminacyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się warzywa korzeniowe, nie zakładaj automatycznie tej samej metody. Zapamiętaj typowe wyjątki: seler korzeniowy (często rozsada) vs marchew/pietruszka (zwykle siew wprost do gruntu).
