Przepuszczalność gruntu (zdolność do przepuszczania wody) zależy głównie od uziarnienia, układu porów oraz udziału frakcji drobnych. Im drobniejsze cząstki i im mniejsze przestrzenie między nimi, tym trudniej o przepływ wody.
"Gliny" są gruntami spoistymi (z dużym udziałem frakcji drobnej, w tym iłowej). Drobne cząstki wypełniają wolne przestrzenie, tworząc małe kanaliki filtracyjne. To powoduje, że woda przenika wolniej, a grunt jest określany jako słabo przepuszczalny.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą gruntów niespoistych lub o wyraźnie większym uziarnieniu:
- "Piasek sypki" ma większe ziarna i większe pory, więc woda może swobodniej przepływać (zwykle wysoka przepuszczalność).
- "Żwir" ma jeszcze większe ziarna i bardzo duże pory, co sprzyja bardzo szybkiemu przesączaniu (bardzo wysoka przepuszczalność).
- "Piaski zwietrzelinowe" to nadal materiał o charakterze piaszczystym; nawet jeśli zawiera domieszki drobniejsze, to typowo jest bardziej przepuszczalny niż gliny.
W praktyce robót ziemnych ta wiedza pomaga przewidzieć, czy w wykopie będzie problem z napływem wody i jak intensywne odwodnienie może być potrzebne: w żwirach i piaskach napływ bywa szybki, a w glinach woda przemieszcza się wolniej, ale może zalegać i powodować rozmiękczenie warstwy wierzchniej.
