W procesie wykonywania wytłoczek (ciągnienie blach) współczynniki ciągnienia m opisują dopuszczalny "stopień" redukcji/kształtowania w kolejnych przejściach technologicznych. W praktyce projekt technologii nie polega na zgadywaniu tych wartości, tylko na ich doborze z tablic technologicznych, opracowanych dla określonych warunków (np. zakresów grubości, średnic krążków, czasem także rodzaju materiału i warunków tarcia).
W tym typie zadania postępowanie jest zwykle następujące:
- z danych: s (grubość blachy) i D (średnica krążka) wyznacza się wymagany wskaźnik do tabeli, najczęściej D/s (oraz stosuje zasady zaokrągleń zgodne z tabelą);
- w tabeli wybiera się właściwy przedział/wiersz odpowiadający otrzymanej wartości;
- odczytuje się trzy współczynniki dla kolejnych etapów: m1, m2, m3.
Odpowiedź "m1 = 0,58, m2 = 0,79, m3 = 0,81" jest poprawna, ponieważ odpowiada zestawowi wartości odczytanych z tabeli dla podanych parametrów s i D (czyli dla właściwego przedziału tabelarycznego).
Pozostałe propozycje są typowymi "sąsiadami" tabelarycznymi: wynikają z odczytu z innego (bliskiego) przedziału lub z pomylenia kolumn. Zestaw z m1 = 0,55… sugeruje wybór wiersza dla nieco innego wskaźnika geometrycznego. Zestaw z m1 = 0,53… to jeszcze dalsze przesunięcie w tabeli (często skutek błędnego zaokrąglenia D/s). Zestaw z m1 = 0,60… może wynikać z przyjęcia sąsiedniego, "łagodniejszego" przedziału lub niewłaściwej interpretacji osi tabeli.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim odczytasz wartości, upewnij się, jak tabela jest zbudowana (czy indeksuje ją D, s, czy D/s) i czy granice przedziałów są domknięte z lewej czy z prawej strony. To najczęstsze źródło pomyłek.