Termin zbioru cebuli przeznaczonej do przechowywania wyznacza się tak, aby cebule były już w pełni ukształtowane, miały dobrze wykształconą suchą łuskę i mogły się prawidłowo dosuszyć. W praktyce ocenia się to po zachowaniu części nadziemnej rośliny.
Odpowiedź "70-80% roślin ma załamany szczypior." jest uznawana za właściwy wskaźnik dojrzałości zbiorczej dla cebuli przechowalniczej, ponieważ załamanie szczypioru oznacza zakończenie intensywnego wzrostu i przechodzenie rośliny w fazę sprzyjającą dosychaniu szyjki oraz łusek. Taki moment ogranicza udział cebul niedojrzałych (z grubą szyjką) i pomaga uzyskać lepszą jakość przechowalniczą.
Odpowiedź "1/3 roślin ma zbrązowiały szczypior." może sugerować początek starzenia się naci, ale jest to zbyt wczesny i nieprecyzyjny próg dla zbioru na przechowanie; część cebul może być jeszcze niedojrzała, a sama barwa szczypioru bywa zależna od warunków stresowych.
Odpowiedź "70-80% roślin ma pożółkły szczypior." jest myląca, bo żółknięcie nie jest tak jednoznaczne jak załamanie. Liście mogą żółknąć wskutek niedoborów, chorób lub suszy, co nie musi oznaczać dojrzałości cebul do długiego składowania.
Odpowiedź "wszystkie rośliny mają zwiędnięty szczypior." zwykle oznacza zbyt późny zbiór. Przetrzymanie cebuli na polu może zwiększać ryzyko wtórnego ukorzeniania, pękania łusek, porażeń chorobowych oraz strat mechanicznych przy zbiorze.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać, że dla przechowywania liczy się typowy zakres dojrzałości plantacji, a nie skrajne stany pojedynczych roślin. Zawsze łącz obserwację szczypioru z planem dosuszania i logistyką zbioru.
