Zadanie sprawdza umiejętność oceny, czy rezystancja pętli spełnia wymagania techniczne operatora. W telekomunikacji (zwłaszcza w torach miedzianych) rezystancja pętli jest istotna, ponieważ zależy od długości przewodów, ich przekroju, jakości połączeń oraz ewentualnych uszkodzeń (np. korozji złączy, nadpaleń, słabych styków). Zbyt duża rezystancja może oznaczać gorsze warunki zasilania urządzeń, większe spadki napięcia, a także pośrednio sygnalizować problemy instalacyjne.
Aby rozwiązać takie pytanie, wykonuje się logiczne kroki:
- odczytuje się wartość rezystancji dla każdej pętli (z tabeli/rysunku lub wyników pomiaru),
- odczytuje się wymaganie operatora (limit dopuszczalny),
- porównuje się każdą pętlę z limitem i wybiera tę, która spełnia kryterium.
Odpowiedź oznaczona jako poprawna wskazuje pętlę, która przechodzi ten test akceptacji. Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z jednego z powodów:
- rezystancja pętli jest większa od dopuszczalnej (tor nie spełnia wymagań),
- wartość jest na granicy, ale kryterium jest interpretowane niepoprawnie (np. pomylenie "maksymalnej" z "minimalną"),
- nastąpiła błędna interpretacja danych z ilustracji (np. odczyt złej kolumny lub złej jednostki).
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu zadaniach kluczowe jest znalezienie w danych sformułowania operatora typu "nie większa niż" albo "maksymalnie". Wtedy poprawna będzie pętla z wynikiem mniejszym lub równym progowi. Jeżeli operator wymaga wartości w określonym zakresie, należy sprawdzić jednocześnie dolną i górną granicę, a nie tylko "najmniejszą" wartość.
