Na placach zabaw dobór roślin powinien minimalizować ryzyko urazów i zatruć. W praktyce projektowej eliminuje się gatunki, które mogą szkodzić dzieciom przez kontakt ze skórą (podrażnienia, alergie) lub przez przypadkowe spożycie liści czy owoców. To podejście jest spójne z ogólną ideą norm bezpieczeństwa dla placów zabaw (PN-EN 1176 i PN-EN 1177) oraz wytycznymi projektowymi dla terenów rekreacyjnych.
Odpowiedź "Bożodrzew gruczołkowaty (Ailanthus altissima), bluszcz pospolity (Hedera helix)" jest właściwa, ponieważ oba gatunki niosą istotne ryzyko w otoczeniu dzieci. Bożodrzew (ailant) jest opisywany jako roślina mogąca powodować podrażnienia i reakcje uczuleniowe, a dodatkowo bywa wskazywany jako gatunek inwazyjny, co utrudnia kontrolę nasadzeń. Bluszcz pospolity zawiera związki drażniące i toksyczne; szczególnie niebezpieczne są jagody, które mogą zainteresować dziecko i prowadzić do dolegliwości po połknięciu.
Pozostałe pary roślin są typowymi gatunkami zieleni urządzonej i w ujęciu ogólnym są traktowane jako bezpieczniejsze dla terenów rekreacyjnych:
- Klon polny (Acer campestre) to drzewo często stosowane w zieleni miejskiej; w kontekście pytania nie jest charakterystyczne jako roślina toksyczna dla dzieci.
- Platan klonolistny (Platanus × hispanica) jest powszechnym drzewem alejowym; choć może sprawiać problemy pyłkowe u wrażliwych osób, nie jest typowym przykładem rośliny "zakazanej" na placach zabaw z powodu toksyn w owocach/liściach.
- Lipa drobnolistna (Tilia cordata) oraz tawuła japońska (Spiraea japonica) są szeroko wykorzystywane w nasadzeniach i nie są kojarzone z istotną toksycznością zagrażającą dzieciom w warunkach placu zabaw.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się gatunki znane z trujących owoców, drażniącego soku lub silnych reakcji skórnych, traktuj je jako kandydatów do wykluczenia. Nie zakładaj też, że "dzieci nie jedzą roślin" – w ocenie ryzyka przyjmuje się możliwość przypadkowego kontaktu i połknięcia.
