Wyjście typu OC (open collector) działa jak tranzystor "ściągający" sygnał do masy: gdy wyjście jest aktywne, tranzystor przewodzi i zacisk OUT jest zwierany do GND. Gdy wyjście jest nieaktywne, tranzystor jest zatkany, a OUT ma wysoką impedancję. To oznacza, że samo wyjście OC nie "podaje" dodatniego napięcia – do uzyskania stanu wysokiego potrzebne jest podciągnięcie do zasilania.
Aby podłączyć wskaźnik czuwania (LED) tak, by świecił przy aktywnym OC, zasilanie +12 V (AUX) musi dostarczać prąd do diody, a wyjście OUT ma ten prąd "odebrać" do masy. Dlatego LED musi być spolaryzowana w kierunku przewodzenia: anoda po stronie +12 V, katoda po stronie OUT. Dodatkowo konieczny jest rezystor ograniczający prąd, aby nie uszkodzić LED.
Dobór rezystora wynika z typowych parametrów LED: spadek ok. 2 V i prąd wskaźnikowy rzędu 10 mA. Dla 12 V sensowna wartość to w przybliżeniu 1 kΩ (bo (12 V − 2 V) / 0,01 A ≈ 1000 Ω). To zapewnia widoczne świecenie i bezpieczny prąd.
- Układ 3 jest poprawny: ma właściwą polaryzację LED (AUX → rezystor → LED → OUT) oraz rezystor 1 kΩ.
- Układ 1 ma poprawną polaryzację, ale rezystor 1 MΩ daje znikomy prąd, więc typowa LED nie będzie świecić lub będzie świecić bardzo słabo.
- Układ 2 ma dodatkowo odwróconą diodę (kierunek zaporowy), więc prąd nie popłynie i LED nie zaświeci.
- Układ 4 ma rezystor 1 kΩ, ale dioda jest odwrócona, więc również nie świeci mimo "dobrego" rezystora.
Na egzaminie warto zapamiętać regułę: OC = ściąganie do masy, więc element sygnalizacyjny zwykle podłącza się do plusa zasilania, a wyjście OC zamyka obwód do GND.
