Rośliny liściaste sprzedawane z odsłoniętym systemem korzeniowym (tzw. "goły korzeń") są szczególnie wrażliwe na przesuszenie i uszkodzenia korzeni. Po wykopaniu ze szkółki tracą część drobnych korzeni włośnikowych odpowiedzialnych za pobieranie wody. Z tego powodu kluczowe jest, aby sadzić je w czasie, gdy roślina ma możliwie małe zapotrzebowanie na wodę i nie prowadzi intensywnej wymiany gazowej przez liście.
Odpowiedź "Jesień, po zakończeniu wegetacji." jest prawidłowa, ponieważ po zakończeniu wegetacji rośliny wchodzą w spoczynek: nie rozwijają liści i pędów, a transpiracja jest ograniczona. Ułatwia to regenerację systemu korzeniowego po posadzeniu i zmniejsza ryzyko więdnięcia. Jesienny termin pozwala też, by roślina zdążyła rozpocząć proces tworzenia nowych korzeni zanim nadejdą niekorzystne warunki.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z powodów praktycznych:
- "Wiosna, w pełni wegetacji." – w pełni wegetacji roślina intensywnie transpiruje i potrzebuje sprawnego systemu korzeniowego. Materiał z gołym korzeniem ma ograniczoną zdolność pobierania wody bezpośrednio po posadzeniu, co zwiększa ryzyko stresu i zamierania.
- "Wiosna, po rozpoczęciu wegetacji." – mimo że jest to wcześniejszy etap niż pełnia wegetacji, roślina już "rusza", a zapotrzebowanie na wodę i energię rośnie. Dla gołego korzenia bezpieczniejszy jest moment przed startem intensywnych procesów lub właśnie jesienny okres spoczynku.
- "Jesień, przed zakończeniem wegetacji." – przed zakończeniem wegetacji roślina nadal funkcjonuje aktywnie, a sadzenie z odsłoniętym korzeniem oznacza duże ryzyko zachwiania bilansu wodnego. To szczególnie niekorzystne, gdy utrzymuje się jeszcze ciepła pogoda.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o termin sadzenia zawsze najpierw rozpoznaj typ materiału szkółkarskiego. Pojemnikowane zwykle znoszą szerszy zakres terminów, natomiast goły korzeń ściślej wiąże się z okresem spoczynku roślin.
