W pomiarze indukcyjności cewki metodą rezonansową buduje się obwód LC, w którym jeden z elementów ma znaną, pewną wartość. Najczęściej jest to pojemność wzorcowa (znane C). Następnie doprowadza się obwód do rezonansu, czyli do takiej częstotliwości, przy której reaktancje indukcyjna i pojemnościowa wzajemnie się znoszą.
Dlatego poprawny zestaw przyrządów obejmuje:
- Generator – umożliwia płynną zmianę częstotliwości sygnału zasilającego obwód, aby znaleźć punkt rezonansu.
- Amperomierz – pozwala wykryć rezonans w praktyce, np. przez obserwację maksimum prądu w szeregowym obwodzie LC (w rezonansie impedancja maleje do wartości zdominowanej przez rezystancję).
- Pojemność wzorcowa – jest elementem odniesienia: znając C i wyznaczając częstotliwość rezonansową, można wyznaczyć L.
Odpowiedzi z zasilaczem są nieadekwatne, bo zasilacz nie zapewnia przestrajanej, stabilnej częstotliwości sinusoidalnej potrzebnej do znalezienia rezonansu. Zestawy z rezystorem wzorcowym również nie odpowiadają typowej metodzie rezonansowej LC: rezystor może służyć pomocniczo (np. do ograniczenia prądu lub jako element pomiarowy), ale nie zastępuje kondensatora wzorcowego jako znanego elementu reakcyjnego. Watomierz nie jest tu przyrządem pierwszego wyboru – rezonans identyfikuje się prościej i jednoznaczniej przez zmianę prądu/napięcia w funkcji częstotliwości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się hasło "metoda rezonansowa", szukaj w odpowiedziach generatora (przestrajanie) oraz wzorca C lub L (element odniesienia) i przyrządu obserwującego efekt rezonansu (często prąd).
